هدف این مطالعه مروری چیست؟
هدف این مرور کاکرین، یافتن این بود که مراقبت تخصصی سازماندهی شده و هماهنگ شده (به عنوان ارزیابیهای جامع سالمندی یا CGA شناخته میشود) میتواند مراقبت فراهم شده را برای افراد مسن بستری در بیمارستان بهبود بخشد یا خیر. پژوهشگران کاکرین، همه مطالعات مرتبط را برای پاسخ به این پرسش جمعآوری و تجزیهوتحلیل کرده و 29 کارآزمایی را در این مطالعه گنجاندند.
پیامهای کلیدی
دادن دسترسی به خدمات ارزیابی سالمندی (co‐ordinated geriatric assessment; CGA) هماهنگ شده تخصصی در هنگام بستری در بیمارستان برای افراد مسن بستری شده، احتمال زنده ماندن آنها را در خانههای خود در دوره پیگیری افزایش میدهد.
در این مرور چه موضوعی بررسی شد؟
ممکن است افراد مسن بستری در بیمارستان، دچار مشکلات متعدد، پیچیده و همپوشاننده باشند. آنها بیشتر مستعد از دست دادن سریع استقلال حین یک بیماری حاد هستند که باعث بستری احتمالی در خانه سالمندان میشود. در صورتی که نیازهای مراقبتی به صورت مناسبی شناسایی شده و درمان هماهنگ شده و مدیریت شده باشد، برخی از این نواقص قابل اجتناب هستند. مراقبت هماهنگ تخصصی (به عنوان ارزیابیهای جامع سالمندی یا CGA شناخته میشود)، برای توجه به احتیاجات پزشکی، اجتماعی، روانی و جسمانی با کمک یک گروه چند‐رشتهای ماهر ایجاد شده است. هدف، به حداکثر رساندن بهبودی و در مواقعی که امکانپذیر است، بازگرداندن بیماران به سطوح قبلی عملکرد است. CGA در بیمارستان، در بخش سالمندان یا در یک بخش عمومی که به وسیله گروه سالمندی تخصصی ویزیت میشود، انجام میگیرد.
نتایج اصلی این مرور چه هستند؟
نویسندگان مرور، 29 کارآزمایی مرتبط را از نه کشور یافتند که 13,766 نفر را به کار گرفته بودند. این مطالعات، CGA را با مراقبت معمول برای بیماران بالای 65 سال که در بیمارستان بستری شدهاند، مقایسه کرده بود. اغلب کارآزماییها، CGA ارائه شده را در یک بخش تخصصی بیمارستان یا بخشهای گوناگون از طریق یک گروه سیار ارزیابی کرده بودند. این مرور نشان میدهد که افراد مسن دریافت کننده CGA نسبت به مراقبت درمانی معمول پس از بستری در بیمارستان، تا یک سال بعد از بستری با احتمال بیشتری در خانه زندگی کرده و با احتمال کمتری در خانه سالمندان بستری شده بودند.
ما هیچ شواهدی را نیافتیم که نشان دهد CGA، خطر مرگومیر را حین پیگیری تا یک سال بعد از بستری در بیمارستان کاهش میدهد و دریافتیم که به نظر میرسد CGA، تفاوتی اندک یا عدم تفاوت در وابستگی ایجاد میکند (بیماران نیاز به کمک برای فعالیتهای روزمره مانند تغذیه و راه رفتن دارند یا خیر).
تفاوت بسیار زیادی را در فانکشن شناختی و مدت بستری در بیمارستان برای نتیجهگیری کردن یافتیم. عدم قطعیت راجع به تجزیهوتحلیل هزینه‐اثربخشی نشان میدهد که نیاز به پژوهشهای بیشتری وجود دارد.
این مرور تا چه زمانی بهروز است؟
نویسندگان مرور به دنبال مطالعاتی جستوجو کردند که تا 5 اکتبر 2016 منتشر شده باشند.