هدف از انجام این مرور چیست؟
هدف از این مرور کاکرین یافتن بهترین راه برای کاهش خطاهای دارویی توسط متخصصان مراقبت اولیه سلامت در بیماران بزرگسال است که منجر به پذیرش در بیمارستان، مراجعه به اورژانس و مرگومیر میشود. ما میخواستیم بدانیم هدف قرار دادن متخصصان سلامت فردی (یعنی با مواد آموزشی و یادآوریها در مورد میزان مصرف دارو و غیره)، تغییر سازمان مراقبت اولیه (به عنوان مثال بازنگری نقشهای حرفهای مانند تجویز توسط پرستار یا داروساز و غیره) یا اقدامات ساختاری، مانند تنظیم خدمات پایش کیفیت میتواند خطاهای دارویی را توسط متخصصان مراقبت سلامت اولیه کاهش دهد یا خیر. برای پاسخ به این سوال مطالعات مرتبط را جمعآوری و تجزیهوتحلیل کردیم و 30 مطالعه را پیدا کردیم.
پیامهای کلیدی
30 مطالعه (169,969 شرکتکننده) در این مرور کاکرین نشان داد که اقدامات با هدف کاهش خطاهای دارویی، مانند مرورهای دارویی توسط داروسازان و پزشکان احتمالا سبب تفاوتی اندک یا عدم تفاوت در تعداد افراد بستری شده در بیمارستان، تعداد پذیرشهای بیمارستانی، تعداد مراجعه کنندگان به اورژانس، یا مرگومیر میشود. به طور کلی، معلوم شده که تمامی اقدامات توصیف شده در این مرور مزایای نامشخصی دارند. ما هیچ مطالعهای را نیافتیم که مناسب با معیارهای اقدامات ساختاری باشد. محدودیت اصلی این مرور، تعداد کم مطالعات مربوط به هر یک از روشها و نیز قطعیت پائین شواهد است.
در این مرور چه موضوعی بررسی شد؟
داروهای تجویز شده یکی از قویترین ابزارهای موجود برای پزشکان عمومی (general practitioners; GP) در پیشگیری و درمان بیماری است. حوادث جانبی مرتبط با دارو ممکن است ناشی از واکنشهای نامطلوب افراد به دارو (معمولا غیر‐قابل پیشگیری) یا ناشی از خطاهای دارویی (معمولا قابل پیشگیری) باشد. اثربخشی روشهای حرفهای و سازمانی را در مقایسه با مراقبت استاندارد در محیطهای مراقبت اولیه (نمونههایی از محیطهای مراقبت اولیه از جمله طبابت بالینی، داروخانههای عمومی، منازل بیماران، محیطهای جامعه، کلینیکهای سرپایی و مراکز مراقبت از سالمندان) جهت کاهش خطاهای دارویی قابل پیشگیری که منجر به پذیرشهای بیمارستانی، مراجعه به اورژانس و مرگومیر در بزرگسالانی که در مراقبت اولیه به آنها دارو تجویز میشود مطالعه کردیم.
نتایج اصلی این مرور چه هستند؟
در این تجزیهوتحلیل 30 مطالعه را وارد کردیم. 26 مطالعه را به عنوان سازمانی و چهار مطالعه باقیمانده را به عنوان اقدامات حرفهای طبقهبندی کردیم. در جستوجوهایمان هیچ فعالیت ساختاری را مشاهده نکردیم. مطالعاتی که در این مرور کاکرین انجام شده، نشان داد که بر اساس شواهد با قطعیت متوسط و پائین، اقدامات در مراقبت اولیه برای کاهش خطاهای داروهای قابل پیشگیری شاید منجر به تفاوتی اندک یا عدم تفاوت در تعداد افرادی میشود که در بیمارستان بستری میشوند یا بر تعداد بستری شدگان، مراجعه کنندگان به اورژانس، یا مرگومیر تاثیر بگذارد. بیشتر مطالعات در انگلستان و ایالات متحده انجام شد؛ مطالعات انجام شده در کشورهای با سطح درآمد بالا با جمعیتهای آسیبپذیر (disadvantaged populations) و در کشورهای با سطح درآمد پائین و متوسط صورت گرفت. این ممکن است بر تعمیم نتایج تاثیر بگذارد.
قطعیت شواهد
ما قطعیت کلی شواهد را برای اقدامات حرفهای پیدا کردیم تا در پیامدهای گزارش شده به طور قابل توجهی متفاوت باشد: قطعیت متوسط برای تعداد پذیرشهای بیمارستان، قطعیت بالا برای تعداد افرادی که در بیمارستان بستری شده بودند، قطعیت پائین برای تعداد مراجعه کنندگان به اورژانس و قطعیت متوسط برای مرگومیرها. قطعیت شواهد برای اقدامات سازمانی کمتر متفاوت بود: قطعیت بسیار پائین برای تعداد پذیرشهای بیمارستان، قطعیت پائین برای تعداد افرادی که در بیمارستان بستری شده بودند، و قطعیت بسیار پائین برای تعداد مراجعه کنندگان به اورژانس و مرگومیرها.
برای بهبود کیفیت مطالعات در مورد انتخاب شرکتکنندگان و کورسازی کافی شرکتکنندگان و ارزیابان مطالعه باید کار بیشتری انجام شود. شرکتکنندگانی که از مطالعه خارج شدند، نگرانی دیگری در قطعیت شواهد بود. بودجه مطالعات وارد شده از منابع مختلف بود و تصمیمگیری درباره این که بودجه بر نتایج مطالعات تاثیر میگذارد یا خیر، کار دشواری است.
این مرور تا چه زمانی بهروز است؟
ما مطالعاتی را جستوجو کردیم که تا 4 اکتبر 2016 منتشر شده بودند.