آمبولی ریه (pulmonary embolism) یکی از علل اصلی مرگومیر ناشی از بارداری است. تشخیص دقیق در بیماران باردار برای پیشگیری از آمبولی ریوی درمان نشده و همچنین درمان آنتیکوآگولانت غیر‐ضروری و اقدامات پیشگیرانه در آینده ضروری است. تکنیکهای تصویربرداری کاربردی ممکن است بهطور متفاوتی در این بیماران جوانتر با کوموربیدیتی کمتر و تغییر فیزیولوژی انجام شود، که عمدتا از مطالعات تشخیصی حذف شدهاند.
تعیین دقت تشخیصی توموگرافی کامپیوتری آنژیوگرافی ریه (computed tomography pulmonary angiography; CTPA)، سینتیگرافی ریه (lung scintigraphy) و آنژیوگرافی رزونانس مغناطیسی (magnetic resonance angiography; MRA) برای تشخیص آمبولی ریه در دوران بارداری.
ما MEDLINE و Embase را تا جولای 2015 جستوجو کردیم. از مطالعات وارد شده به عنوان بذر در جستوجوی استنادها و از دکمه «پیدا کردن مشابه» استفاده کردیم و فهرست منابع را جستوجو کردیم. به کارشناسان در این زمینه نزدیک شدیم تا به ما در شناسایی مطالعات غیر‐ایندکس شده کمک کنند.
مجموعههای متوالی از بیماران باردار مشکوک به آمبولی ریه را وارد کردیم که تحت یکی از تست شاخص (آنژیوگرافی ریوی توموگرافی کامپیوتری (CT)، سینتیگرافی ریه، MRA) و پیگیری بالینی یا آنژیوگرافی ریه به عنوان یک تست مرجع تست شدند.
دو نویسنده مرور استخراج دادهها و ارزیابی کیفیت را انجام دادند. با محققان مطالعات بالقوه واجد شرایط تماس گرفتیم تا اطلاعات ازدسترفته را دریافت کنیم. در تجزیهوتحلیل اولیه، نتایج تست شاخص نامنسجم را به عنوان یک تست مرجع منفی و درمان آمبولی ریه پس از یک تست نامنسجم شاخص به عنوان یک تست مرجع مثبت مورد بررسی قرار دادیم.
11 مطالعه (چهار CTPA؛ پنج سینتیگرافی ریه؛ هر دو) را با مجموع نتایج 695 CTPA و 665 سینتیگرافی ریه وارد کردیم. سینتیگرافی ریه با روشهای مختلفی انجام شدند. هیچ مطالعه MRA با معیارهای ورود ما همخوانی نداشت.
در مجموع، خطر سوگیری (bias) و نگرانی در مورد قابلیت کاربرد در تمام مطالعات، به واسطه سوال مرور، بالا بودند، زیرا در روشهای مطالعه ناهمگونی وجود داشت. متاآنالیز انجام ندادیم. تمام مطالعات از پیگیری بالینی به عنوان یک استاندارد مرجع استفاده کردند، اما نه به روشی که امکان شناسایی قابل اعتماد را از مثبت کاذب فراهم کند. حساسیت و ارزش اخباری منفی تنها معیار معتبر برای دقت تست بود.
میانه ارزش اخباری منفی برای CTPA برابر با 100% (محدوده 96% تا 100%) بود. میانه حساسیت برابر با 83% (محدوده 0% تا 100%) بود.
میانه ارزش اخباری منفی برای سینتیگرافی ریه برابر با 100% (محدوده 99% تا 100%) بود. میانه حساسیت برابر با 100% (محدوده 0% تا 100%) بود.
میانه فراوانی نتایج غیر‐قاطع برابر با 5.9% (محدوده 0.9% تا 36%) برای CTPA و 4.0% (محدوده 0% تا 23%) برای سینتیگرافی ریه بود. میانه کلی شیوع آمبولی ریوی 3.3% (محدوده 0.0% تا 8.7%) گزارش شد.
هر دو CTPA و سینتیگرافی ریه به نظر میرسد برای رد تشخیص آمبولی ریوی در دوران بارداری مناسب است. با این حال، کیفیت شواهد مستلزم پذیرش محتاطانه این نتیجهگیری است. محدودیتهای مهم شامل استانداردهای مرجع ضعیف، فرضیههای لازم در تجزیهوتحلیل نتایج تست حاصل غیر‐قابل اعتماد و عدم توانایی ذاتی مطالعات وارد شده برای شناسایی مثبت کاذب بوده است. مشخص نیست که کدام تست دارای بالاترین دقت است. نیاز به مقایسه مستقیم بین روشهای تشخیصی، از جمله MR، در مطالعات تشخیصی تصادفیسازی شده آیندهنگر وجود دارد.