پیشینه و منطق
ستون فقرات گردنی بخش فوقانی ستون فقرات را بین سر و شانه (گردن) تشکیل میدهد. بروز آسیب ستون فقرات گردنی (CSI) تروماتیک در کودکان بسیار پائین است. با این حال، بسیار مهم است که این نوع آسیبها نادیده گرفته نشوند. برای تشخیص CSI، میتوان از انواع مختلف تکنیکهای اسکن تصویربرداری (اسکن توموگرافی کامپیوتری (computed tomography; CT)، تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی (magnetic resonance imaging; MRI) و رادیوگرافی ساده (اشعه ایکس)) استفاده کرد. استفاده از سیتی اسکن و اشعه ایکس ممکن است منجر به افزایش خطر پیشرفت سرطان، به ویژه در کودکان شود. بنابراین، اگر واقعا لازم باشد، فقط باید از رادیوگرافی ساده یا سیتی اسکن در کودکان استفاده کنیم. برای اجتناب از استفاده غیر‐ضروری از این تکنیکهای تصویربرداری رادیوگرافی، مهم است که به بررسی تستهای بالینی بپردازیم که بتوانند تشخیص دهند کودکان در معرض خطر آسیب ستون فقرات سرویکال قرار دارند یا خیر و اینکه نیاز به انجام تصویربرداری رادیوگرافی وجود دارد یا خیر.
تستهای شاخص
معیارهای NEXUS و Canadian C‐spine Rules ابزارهایی هستند که پزشکان برای تصمیمگیری در مورد اینکه بزرگسالان در معرض خطر آسیب ستون فقرات گردنی قرار دارند یا اینکه نیاز به استفاده از تصویربرداری رادیوگرافی دارند؛ از آنها استفاده میکنند. این ابزارها در حال حاضر برای کودکان استفاده میشوند، اما اطلاعات کمی درباره دقیق بودن آنها در کودکان وجود دارد. بنابراین هدف این مرور، بررسی این موضوع است که این ابزارها میتوانند بهطور ایمن و موثر در کودکان نیز استفاده شوند یا خیر.
ویژگیهای مطالعه
بانکهای اطلاعاتی منابع علمی پزشکی را برای شناسایی مطالعاتی جستوجو کردیم که این موضوع را تست کردند که چگونه هر دو ابزار تصمیمگیری میتوانند اطمینان حاصل کنند که کودکان پس از ترومای غیر‐نافذ در معرض خطر CSI قرار دارند. ما جستوجو را در فوریه 2015 انجام دادیم.
کیفیت شواهد
سه مطالعه را با کیفیت متوسط تا خوب شناسایی کردیم. تمام مطالعات دقت معیارهای NEXUS را تست کردند، و یکی از آنها نیز دقت Canadian C‐spine Rules را تست کرد.
نتایج کلیدی
از آنجایی که فقط یک مطالعه به بررسی دقت Canadian C‐spine Rules پرداخت، در حال حاضر شواهد کافی برای تعیین اینکه Canadian C‐spine Rules میتواند به طور ایمن در کودکان استفاده شود، وجود ندارد. حساسیت و ویژگی معیار NEXUS میان سه مطالعه متغیر بود، به این معنی که هنگام استفاده از معیار NEXUS، احتمال نتایج تست منفی کاذب وجود دارد، و در نتیجه اگر پزشکان فقط بر معیارهای NEXUS تکیه کنند، احتمال نادیده گرفته شدن آسیب ستون فقرات گردنی وجود دارد. بنابراین، معتقدیم که معیارهای NEXUS بهترین راهنما برای ارزیابی بالینی هستند، زیرا شواهد موجود از پذیرش شدید یا پروتکل شده این ابزار در مراقبتهای ترومای اطفال حمایت نمیکند. نتیجهگیری مرور ما این است که نیاز به پژوهش بیشتر برای ارزیابی دقت معیارهای NEXUS و Canadian C‐spine rules برای استفاده روتین در کودکان داریم.