سه کارآزمایی تصادفیسازی و کنترل شده (randomised controlled trials; RCTs) و یک RCT خوشهای (در مجموع 26,742 شرکتکننده مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت) را وارد کردیم. یک مطالعه در حال انجام را شناسایی کردیم. در حالی که بیماران عمدتا بزرگسال بودند، یک مطالعه کودکان را انتخاب کرد.
CPR اجرا شده توسط افراد آموزش ندیده حاضر در محل
سه مطالعه CPR ارائه شده را توسط افراد آموزش ندیده در مناطق شهری ایالات متحده آمریکا، سوئد و انگلستان ارزیابی کردند. این افراد CPR را از طریق دریافت راهنمایی تلفنی توسط خدمات اورژانسی اجرا کردند. در هر دو کارآزمایی، خطر نامشخص سوگیری انتخاب (selection bias) و خطر پائین سوگیری تشخیص (detection)، سوگیری ریزش نمونه (attrition)، و سوگیری گزارشدهی (reporting) وجود داشت. بعید به نظر میرسد که پیامدهای بقا تحت تاثیر طراحی مطالعات کورسازی نشده قرار بگیرند.
شواهدی را با کیفیت بالا یافتیم که نشان دادند CPR با ماساژ پیوسته قفسه سینه بدون تنفس نجات بخش در مقایسه با ماساژ منقطع قفسه سینه با وقفه برای تنفس نجات بخش، بقای شرکتکنندگان را تا ترخیص از بیمارستان تا 2.4% بهبود بخشید (نسبت: 2:15) (14% در برابر 11.6%؛ RR: 1.21؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 1.01 تا 1.46؛ 3 مطالعه، 3031 شرکتکننده).
یک کارآزمایی، بقا را تا پذیرش در بیمارستان گزارش کرد، اما تعداد شرکتکنندگان برای اطمینان به تاثیرات استراتژیهای مختلف درمان برای بقا تا پذیرش بسیار پائین بود (RR: 1.18؛ 95% CI؛ 0.94 تا 1.48؛ 1 مطالعه، 520 شرکتکننده؛ شواهد با کیفیت متوسط).
برای نرخ بقا در یک سال، کیفیت زندگی، بازگشت خودبهخودی گردش خون یا عوارض جانبی، هیچ دادهای در دسترس نیست.
شواهد برای تعیین تاثیر استراتژیهای مختلف بر پیامدهای عصبی در ترخیص از بیمارستان ناکافی بود (RR: 1.25؛ 95% CI؛ 0.94 تا 1.66؛ 1 مطالعه، 1286 شرکتکننده؛ شواهد با کیفیت متوسط). نسبت شرکتکنندگان دستهبندی شده بر اساس عملکرد مغزی خوب یا متوسط به ترتیب 11% پس از درمان با ماساژ منقطع قفسه سینه به همراه تنفس نجات بخش در مقایسه با 10% تا 18% برای افراد درمان شده با CPR با ماساژ پیوسته قفسه سینه بدون تنفس نجات بخش بود.
CPR اجرا شده توسط یک متخصص حرفهای آموزش دیده
در یک کارآزمایی که به ارزیابی CPR اجرا شده برای OHCA توسط متخصصان خدمات اورژانس پزشکی (emergency medical service; EMS) پرداخت، 23,711 شرکتکننده، ماساژ پیوسته قفسه سینه را برای CPR (100/دقیقه) با تنفس نجات بخش غیر‐همزمان (10/دقیقه) یا ماساژ منقطع قفسه سینه با وقفه برای تنفس نجات بخش (نسبت 2:30) دریافت کردند. این مطالعه به طور کلی در معرض خطر پائین سوگیری قرار داشت.
پس از OHCA، خطر بقا تا ترخیص از بیمارستان برای CPR با ماساژ پیوسته قفسه سینه با تنفس نجات بخش غیر‐همزمان در مقایسه با ماساژ منقطع قفسه سینه به همراه تنفس نجات بخش (9.0% در برابر 9.7%) با تفاوت خطر تعدیل شده (ARD): 0.7‐%؛ 95% CI؛ (1.5‐% تا 0.1%) احتمالا کمی پائینتر بود؛ شواهد با کیفیت متوسط.
شواهد با کیفیت بالا نشان میدهد که بقا تا پذیرش در بیمارستان با CPR با ماساژ پیوسته قفسه سینه همراه با تنفس نجات بخش در مقایسه با ماساژ منقطع قفسه سینه به همراه تنفس نجات بخش 1.3% پائینتر بود (24.6% در برابر 25.9%؛ ARD: %‐1.3؛ 95% CI؛ (2.4‐% تا 0.2‐%).
بقا در یک سال و کیفیت زندگی گزارش نشد.
به نظر میرسد بازگشت خودبهخودی گردش خون احتمالا در افراد درمان شده با ماساژ پیوسته قفسه سینه کمی پائینتر است (24.2% در برابر 25.3%؛ ARD: %‐1.1؛ (95% CI؛ 2.4‐% تا 0.1%))، شواهد با کیفیت بالا.
شواهد با کیفیت بالا نشان میدهد که تفاوتی اندک یا عدم تفاوت در پیامد عصبی ترخیص بین این دو مداخله وجود دارد (7.0% در برابر 7.7%؛ ARD: %‐0.6؛ (95% CI؛ 1.4‐% تا 0.1%).
نرخ حوادث جانبی در افراد درمان شده با ماساژ پیوسته قفسه سینه به همراه تنفس نجات بخش غیر‐همزمان 54.4% در برابر 55.4% در افراد درمان شده با ماساژ منقطع قفسه سینه به همراه تنفس نجات بخش با ARD: %‐1 (2.3‐ تا 0.4)، شواهد با کیفیت متوسط) بود.
به دنبال OHCA، ما دریافتیم که CPR با ماساژ قفسه سینه ارائه شده توسط افرادی که با آموزش تلفنی حمایت شدند، نسبت افرادی را که تا ترخیص از بیمارستان زنده میمانند، در مقایسه با CPR ارائه شده توسط ماساژ متعارف منقطع قفسه سینه به همراه تنفس نجات بخش افزایش میدهد. در مورد اینکه عملکرد عصبی در این جمعیت چقدر خوب حفظ میشود، عدم قطعیت وجود دارد و اطلاعاتی در مورد عوارض جانبی موجود نیست.
هنگامی که CPR توسط ارائه دهندگان EMS انجام شد، ماساژ پیوسته قفسه سینه به همراه تنفس نجات بخش غیر‐همزمان، منجر به نرخهای بالاتری برای بقا تا ترخیص از بیمارستان در مقایسه با ماساژ منقطع قفسه سینه به همراه تنفس نجات بخش نشد. این نتایج نشان میدهد که نرخهای بقا تا پذیرش یا ترخیص از بیمارستان، پیامدهای عصبی مطلوب و بازگشت خودبهخودی گردش خون پس از ماساژ پیوسته قفسه سینه کمی پائینتر است. عوارض جانبی احتمالا با ماساژ پیوسته قفسه سینه کمی پائینتر است.
با افزایش قابلیت دسترسی به دفیبریلاتورهای خارجی اتوماتیک (automated external defibrillators; AEDs)، و AED، این موضوع که استفاده از CPR، و همچنین اینکه CPR با ماساژ پیوسته قفسه سینه برای ایست قلبی در کودکان مناسب است، باید مورد بررسی قرار بگیرد.