سوال مطالعه مروری
ما بررسی کردیم که در پیامدهای بیمارانی که در فضای اطراف ریهها چرک دارند (امپیم (empyema))، برای آنهایی که تحت درمان جراحی قرار میگیرند و افرادی که درمان غیر‐جراحی داشتهاند، تفاوت وجود دارد یا خیر. به دنبال تفاوت در نسبت کودکان و بزرگسالانی که زنده میماندند، زمان بستری بیمارستانی و عوارض درمان بودیم.
پیشینه
چرک و عفونت میتواند متعاقب پنومونی، ترومای دیواره قفسه سینه یا جراحی در فضای اطراف ریهها ایجاد شود. تقسیمات سخت، به نام لوکولیشن (loculation)، میتواند درون چرک ایجاد شود. عفونت معمولا با درمان آنتیبیوتیکی به تنهایی بهبود نمییابد.
چندین درمان جراحی و غیر‐جراحی وجود دارد. درمانهای غیر‐جراحی عبارت هستند از: تخلیه چرک با استفاده از سوزن وارد شده از طریق دیواره سینه (توراکوسنتز (thoracentesis)) یا با قرار دادن یک لوله از طریق دیواره قفسه سینه برای تخلیه عفونت (توراکوستومی (thoracostomy)). اگر یک چستتیوب (chest tube) جاگذاری شود، داروها را میتوان به فضای اطراف ریهها تزریق کرد و تقسیمها را شکست داد. این کار فیبریولیزیز (fibrinolysis) نامیده میشود. درمانهای غیر‐جراحی میتواند باعث آسیب شوند، از جمله ورود هوا به فضای اطراف ریه، صدمه به بافت سینه، یا ریههای پر از مایع وقتی دوباره باز میشوند. درمان جراحی عبارت است از باز کردن حفره قفسه سینه و پاکسازی عفونت (توراکوتومی) یا پاکسازی عفونت از طریق برشهای کوچک روی دیواره قفسه سینه با کمک یک دوربین، که به نام جراحی توراکوسکوپی با کمک ویدئو (video‐assisted thoracoscopic surgery; VATS) شناخته میشود. یک چستتیوب مایعات را پس از جراحی، تخلیه میکند. خطرات جراحی عبارتند از: ورورد هوا در فضای اطراف ریهها، درد مهرهها و عوارض بیهوشی.
تاریخ جستوجو
شواهد تا اکتبر 2016 بهروز است.
ویژگیهای مطالعه
هشت کارآزمایی را با مجموع 391 شرکتکننده در این مرور گنجاندیم. شش کارآزمایی بر کودکان و دو مورد بر بزرگسالان تمرکز داشتند. کارآزماییها درناژ با چستتیوب (غیر‐جراحی)، با یا بدون فیبرینولیزیز را یا با VATS یا توراکوتومی (از طریق جراحی) مقایسه کرده بودند.
منابع تامین مالی مطالعه
دو مطالعه، عدم تعارض مالی منافع را اعلام کردند؛ شش مطالعه باقی مانده منابع مالی را گزارش نکرده بودند.
نتایج کلیدی
تفاوتی در نسبت بیماران در تمام سنین که از امپیم جان سالم به دربرده بودند، در گروه درمان جراحی یا غیر‐جراحی وجود نداشت. با این حال، این یافته بر اساس دادههای محدود بود: یک مطالعه، یک مورد مرگومیر را با هر روش درمان گزارش کرده بود و هفت مطالعه گزارش مرگومیر نداشتند. تفاوتی در نرخ عوارض بین بیماران تحت درمان با گزینههای جراحی یا غیر‐جراحی وجود نداشت.
شواهد محدودی وجود دارد که نشان میدهد VATS در مقایسه با درمانهای غیر‐جراحی مدت زمان بستری را در بیمارستان کاهش میدهد.
کیفیت شواهد
کیفیت شواهد بهطور کلی متوسط بود. محدودیت اصلی شامل تعداد کم مطالعات وارد شده برای هر تجزیهوتحلیل و تناقضات میان مطالعات بود.