هدف از انجام این مرور چیست؟
هدف از این مرور این بود که بدانیم لاواژ داخل حفره و شستشوی زخم (شستشوی یک زخم حین جراحی) میتواند به پیشگیری از عفونت محل جراحی (surgical site infection; SSI) کمک کند یا خیر. محققان کاکرین تمام مطالعات مرتبط (کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترل شده) را برای پاسخ به این سوال گردآوری و تجزیهوتحلیل کردند و 59 مطالعه مرتبط یافتند.
پیامهای کلیدی
قطعیت تمام شواهدی که در مورد تاثیر شستشوی زخمها بر SSIها جمع کردیم پائین یا بسیار پائین بود. این امر به دلیل مشکلات مربوط به این موضوع بود که این نتایج چگونه گزارش شدند، حجم نمونههای کوچک و نگرانی در مورد اینکه تمام شواهد مرتبط منتشر نشده باشد. این بدان معنی است که تاثیرات واقعی درمانها ممکن است به طور قابل توجهی متفاوت از نتایج ما باشند. شستن زخمهای جراحی در مقایسه با عدم شستشو ممکن است تفاوت واضحی در نرخ SSI ایجاد نکند. استفاده از محلولهای آنتیباکتریال برای شستن زخمها ممکن است نرخ عفونت را در مقایسه با محصولات غیر‐آنتیباکتریال کاهش دهد. در مقایسه با روشهای دیگر شستشو، پمپاژ محلول شستشو روی زخم ممکن است عفونتها را کاهش دهد. عوارض جانبی به خوبی گزارش نشده بودند.
در این مرور چه موضوعی بررسی شد؟
عفونتها اغلب در زخمهای پس از جراحی گسترش مییابند. این موضوع میتواند از التیام زخم پیشگیری کرده و منجر به گسترش عفونت در سراسر بدن شود. افراد مبتلا به SSIها زمان طولانیتری را در بیمارستان میگذرانند و بیشتر احتمال دارد که به جراحی مجدد نیاز پیدا کنند. تکنیکهای مورد استفاده برای کاهش خطر ابتلا به عفونت عبارتند از لاواژ داخل حفره (intracavity lavage) یا شستشوی زخم (شستشوی زخم حین جراحی با استفاده از آب یا محلولهای دارویی). ما می خواستیم بدانیم که این کار نرخ SSI را کاهش داده و التیام زخم را بهبود میبخشد یا خیر. همچنین میخواستیم عواقب جدی مانند عفونتهای شدیدی که نمیتوان با آنتیبیوتیکها درمان کرد، آبسهها، و طول مدت بستری در بیمارستان را شناسایی کنیم.
نتایج اصلی این مرور چه هستند؟
ما 59 مطالعه را که شامل 14738 شرکتکننده (هم بزرگسالان و هم کودکان) بودند یافتیم. بعضی از مطالعات فقط زنان دارای انواع جراحی (به عنوان مثال زایمانهای سزارین) را به کار گرفتند. این مطالعات شستشوی زخمها را با عدم درمان، محلولهای شستشوی آنتیباکتریال و غیر‐آنتیباکتریال، و روشهای مختلف شستشو را مقایسه کردند. طول مدت پیگیری از چند روز تا چند ماه متغیر بود، اما اکثر آنها بین دو تا هشت هفته بودند. اغلب مطالعات اعلام نکردند که چگونه حمایت مالی شدند، اما زمانی که بودجه گزارش شده بود، این حمایت بیشتر غیر‐تجاری بود.
بیست مطالعه شامل 7192 شرکتکننده به مقایسه شستشو با عدم شستشو پرداختند. نتایج هیچ تفاوت واضحی را در نرخ SSI نشان ندادند (شواهد با قطعیت پائین). محلولهای شستشوی آنتیباکتریال ممکن است نرخ عفونت را در مقایسه با محلولهای غیر‐آنتیباکتریال کاهش دهند (شواهد با قطعیت پائین به دست آمده از 36 کارآزمایی با 6163 شرکتکننده). دو مطالعه شامل 484 شرکتکننده روشهای شستشوی استاندارد (پاشیدن با استفاده از یک پارچ یا یک سرنگ) را با پمپاژ یا پاشیدن محلول شستشو به صورت ضربانی مقایسه کردند. هنگامی که محلول روی زخم پمپاژ میشود، ممکن است SSIها کمتر باشند (شواهد با قطعیت پائین). هنگامی که محلول پوویدون آیوداین (povidone iodine) استفاده شد در مقایسه با ضد‐عفونی کننده جایگزین (آب سوپر اکسید شده (superoxidised water)، درماسین (Dermacyn))، ممکن بود SSIها کمتر باشد (شواهد با قطعیت پائین به دست آمده از 1 کارآزمایی با 190 شرکتکننده). نتایج مربوط به تمام مقایسههای دیگر تفاوتهای واضحی را نشان نداند یا این نتایج بسیار نامطمئن بودند. باز شدن مجدد زخم (پارگی زخم)، عفونتهایی که درمان آنها با آنتیبیوتیکها سخت است، و مرگومیرها، به طور گسترده گزارش نشده بودند. شستشوی زخمها ممکن است بر طول مدت بستری افراد در بیمارستان تاثیر نگذارد (شواهد با قطعیت پائین یا متوسط).
این مرور تا چه زمانی بهروز است؟
مطالعاتی را که تا فوریه 2017 منتشر شدند، جستوجو کردیم.