پیشینه
پانکراس یکی از اندامهای شکمی (tummy) است که آنزیمهای گوارشی (موادی که واکنشهای شیمیایی را در بدن فعال کرده و به آنها سرعت میبخشند) مختلفی را به سیستم مجاری پانکراس، پیش از اینکه به روده کوچک تخلیه شوند، ترشح میکند. پانکراس همچنین دارای جزایر لانگرهانس است که هورمونهای متعددی را از جمله انسولین (که به تنظیم قند خون کمک میکند) ترشح میکند. پانکراتیت حاد یک بیماری تهدید کننده زندگی است که مشخصه آن التهاب ناگهانی پانکراس بوده و میتواند منجر به نارسایی دیگر ارگانهای بدن مانند ریهها و کلیهها شود. پژوهشهای زیادی در زمینه درمانهای دارویی مختلف برای درمان پانکراتیت حاد وجود دارد، اما مشخص نیست که هر درمانی چه مزایایی دارد، یا در واقع درمان طبی جدا از درمان حمایتی هم سودمند است یا خیر. این مراقبتها شامل هیدراته کردن بدن و درمان مراقبتهای ویژه برای افراد مبتلا به نارسایی ارگان (برای حمایت از ارگانهای دچار نارسایی) است. با جستوجوی مطالعات موجود درباره این موضوع، به دنبال حل این مساله بودیم. تمامی کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترل شدهای (مطالعات بالینی که در آنها افراد به صورت تصادفی در دو یا چند گروه درمانی قرار داده میشوند) را در این مرور گنجاندیم که نتایجشان تا 7 اکتبر 2016 گزارش شد.
ویژگیهای مطالعه
تعداد 84 RCT را با 8234 شرکتکننده وارد این مرور کردیم. شش کارآزمایی (658 شرکتکننده) هیچ یک از پیامدهای مورد نظر این مرور را گزارش نکردند. تعداد 78 کارآزمایی باقیمانده، 210 شرکتکننده را پس از تصادفیسازی حذف کردند. بنابراین، در مجموع 7366 شرکتکننده در 78 کارآزمایی به بررسی یک یا چند پیامد کمک کردند. به غیر از مقایسهای که به بررسی این موضوع پرداخت که آنتیبیوتیکها باید استفاده شوند، مقایسههای دیگر فقط شامل درصد کمی از افراد مبتلا به نکروز پانکراس (فرم بسیار شدید پانکراتیت، که منجر به تخریب پانکراس میشود) بودند. اکثر کارآزماییها فقط شامل نوع شدید پانکراتیت حاد یا شامل هر دو فرم خفیف و شدید پانکراتیت بودند.
منبع تامین مالی: هفت کارآزمایی حمایت مالی دریافت نکردند یا توسط آژانسهایی تامین شدند که منافعی در نتایج نداشتند. بیست و یک کارآزمایی تا حدودی یا بهطور کامل توسط شرکتهای داروسازی تامین مالی شدند. منبع بودجه کارآزماییهای باقیمانده مشخص نبود.
کیفیت شواهد
کیفیت کلی شواهد برای تمام معیارها در سطح پائین بود زیرا کارآزماییها در معرض خطر نامشخص یا بالای سوگیری (یک خطای سیستماتیک یا انحراف از حقیقت که نتایج را به نفع یک درمان تحت تاثیر قرار میدهد) قرار داشتند، همچنین با حجم نمونه کوچک بودند. در نتیجه، انجام مطالعات بیشتری در این زمینه مورد نیاز است.
نتایج کلیدی
شصت و هفت مطالعه با 6638 شرکتکننده، مرگومیرهای کوتاهمدت را گزارش کردند. در کل، بهطور میانگین 12% از افرادی که فقط مراقبتهای حمایتی دریافت کردند، فوت کردند. شواهد نشان ندادند که درمانها میتوانند مرگومیرهای کوتاهمدت را کاهش دهند. شواهدی وجود داشت که نشان میداد درمانهای مختلف ممکن است در تعدادی از پیامدها مفید باشند؛ با این حال، این نتایج همسو و سازگار نبودند و نمیتوانیم نتیجهگیری کنیم که کدام درمانها مفید هستند. هیچ یک از کارآزماییها، کیفیت زندگی مرتبط با سلامت را گزارش نکردند.
به عنوان نتیجهگیری میتوان گفت که بر اساس شواهدی با کیفیت پائین، شواهدی وجود ندارد که نشان دهد درمان دارویی افزوده شده به مراقبتهای حمایتی، میتواند موجب کاهش مرگومیرهای کوتاهمدت شود. کارآزماییهایی که در آینده روی شرکتکنندگان مبتلا به پانکراتیت حاد انجام میشوند باید کیفیت زندگی مرتبط با سلامت، هزینهها، و بازگشت به محل کار را به عنوان پیامد در نظر بگیرند، و بیماران را به مدت حداقل سه ماه پیگیری کنند (ترجیحا برای حداقل یک سال).