ما 17 RCT را وارد کردیم، که 16 مورد آنها 1132 زن را بین دو گروه درمان با آسپیرین و دارونما تصادفیسازی کردند و یک RCT هم تعداد زنان را گزارش نکرد. دادههای دو RCT (از 16 مورد) در متاآنالیز مشارکت داده نشدند. همه زنان درد پرینه پس از اپیزیوتومی داشته، و شیردهی نداشتند. مطالعات بین سالهای 1967 و 1997 منتشر شدند، و خطر سوگیری به دلیل گزارشدهی ضعیف، اغلب نامشخص بود.
ما چهار مقایسه را وارد کردیم: آسپیرین در برابر دارونما (15 RCT)؛ آسپیرین 300 میلیگرمی در برابر 600 میلیگرمی (1 RCT)؛ آسپیرین 600 میلیگرمی در برابر 1200 میلیگرمی (2 RCT)؛ و آسپیرین 300 میلیگرمی در برابر 1200 میلیگرمی (1 RCT).
آسپیرین در برابر دارونما
آسپیرین در مقایسه با دارونما ممکن است منجر به گزارش موارد بیشتری از تسکین کافی درد، چهار تا هشت ساعت پس از مصرف دارو توسط زنان شود (خطر نسبی (RR): 2.03؛ 95% فاصله اطمینان (CI)؛ 1.69 تا 2.42؛ 13 RCT؛ 1001 زن؛ شواهد با قطعیت پائین). ما مطمئن نیستیم که آسپیرین در مقایسه با دارونما تاثیری بر نیاز به تسکین بیشتر درد (RR: 0.25؛ 95% CI؛ 0.17 تا 0.37؛ 10 RCTs؛ 744 زن؛ شواهد با قطعیت بسیار پائین)، یا عوارض جانبی مربوط به مادر (RR: 1.08؛ 95% CI؛ 0.57 تا 2.06؛ 14 RCTs؛ 1067 زن؛ شواهد با قطعیت بسیار پائین)، چهار تا هشت ساعت پس از تجویز دارو دارد یا خیر. آنالیزها بر اساس دوز دارو، هیچ تفاوت روشنی را در زیر‐گروه نشان نداد.
آسپیرین 300 میلیگرمی در برابر 600 میلیگرمی
برای ما مشخص نیست که چهار ساعت پس از تجویز، آسپیرین 300 میلیگرمی در مقایسه با 600 میلیگرمی تاثیری روی تسکین کافی درد (RR: 0.82؛ 95% CI؛ 0.36 تا 1.86؛ 1 RCT؛ 81 زن) یا نیاز به تسکین بیشتر درد (RR: 0.68؛ 95% CI؛ 0.12 تا 3.88؛ 1 RCT؛ 81 زن) دارد یا خیر. هیچگونه عوارض جانبی مادری در هیچ یک از گروههای مختلف دوز آسپیرین مشاهده نشد.
آسپیرین 600 میلیگرمی در برابر 1200 میلیگرمی
مشخص نیست که طی چهار تا هشت ساعت پس از تجویز، آسپیرین 600 میلیگرمی در مقایسه با 1200 میلیگرمی، تاثیری روی تسکین کافی درد (RR: 0.85؛ 95% CI؛ 0.52 تا 1.39؛ 2 RCT؛ 121 زن)، نیاز به تسکین بیشتر درد (RR: 1.32؛ 95% CI؛ 0.30 تا 5.68؛ 2 RCT؛ 121 زن) یا عوارض جانبی مربوط به مادر (RR: 3.00؛ 95% CI؛ 0.13 تا 69.52؛ 2 RCT؛ 121 زن) میگذارد یا خیر.
آسپیرین 300 میلیگرمی در برابر 1200 میلیگرمی
مطمئن نیستیم طی چهار ساعت پس از تجویز 300 میلیگرم آسپیرین در مقایسه با 1200 میلیگرم از آن، تاثیری روی تسکین کافی درد (RR: 0.62؛ 95% CI؛ 0.29 تا 1.32؛ یک RCT؛ 80 زن) یا نیاز به تسکین بیشتر درد (RR: 2.00؛ 95% CI؛ 0.19 تا 21.18؛ یک RCT؛ 80 زن) مشاهده میشود یا خیر. هیچگونه عوارض جانبی مادری در هیچ یک از گروههای مختلف دوز آسپیرین مشاهده نشد.
هیچ یک از RCTهای وارد شده، عوارض جانبی نوزادی را گزارش نکردند.
هیچ یک از RCTها در مورد پیامدهای ثانویه مرور: بستری طولانی‐مدت در بیمارستان به دلیل درد در ناحیه پرینه؛ بستری مجدد به دلیل درد در ناحیه پرینه؛ شیردهی کامل مادر هنگام ترخیص از بیمارستان؛ تغذیه مختلط هنگام ترخیص؛ شیردهی کامل در هفته ششم؛ درد پرینه در هفته ششم؛ دیدگاههای مادر؛ یا افسردگی پس از زایمان مادر، گزارشی را ارائه نکردند.
آسپیرین تک‐دوز ممکن است باعث افزایش تسکین کافی درد در زنان مبتلا به درد پرینه پس از اپیزیوتومی در مقایسه با دارونما شود. مشخص نیست که آسپیرین در مقایسه با دارونما تاثیری بر نیاز به دریافت آنالژزی بیشتر یا بر عوارض جانبی مربوط به مادر دارد یا خیر. سطح قطعیت شواهد را به دلیل محدودیتهای مطالعه (خطر سوگیری)،عدم دقت، و سوگیری انتشار، کاهش دادیم.
آسپیرین ممکن است برای استفاده در زنان غیر‐شیرده دچار درد پرینه پس از اپیزیوتومی در نظر گرفته شود. RCTهای وارد شده، زنان شیرده را از مطالعه خارج کردند، بنابراین هیچ شواهدی مبنی بر ارزیابی اثرات آسپیرین بر عوارض جانبی مربوط به نوزاد یا شیردهی وجود نداشت.
RCTهای آینده باید به گونهای طراحی شوند که ما را نسبت به خطر پائین سوگیری مطمئن کرده و شکافهای موجود را در شواهد، مانند پیامدهای ثانویه تعیین شده برای این مرور، پر کنند. پژوهش حاضر بر زنان مبتلا به درد پس از اپیزیوتومی متمرکز شده است؛ RCTهای آتی میتوانند به زنان مبتلا به درد پرینه مرتبط با پارگیهای خودبهخودی یا زایمان مداخلهگرانه تعمیم داده شوند.