موضوع چیست؟
استعمال دخانیات در دوران بارداری، خطر بروز عوارض مادر را در این دوران و احتمال تولد نوزاد را با وزن پائین افزایش میدهد. نیکوتین و سایر محتویات سیگار میتوانند اثرات مضری برای رشد و تکامل کودک داشته باشند.
چرا این موضوع اهمیت دارد؟
تعداد زنانی که در دوران بارداری سیگار میکشند در کشورهای با درآمد بالا رو به کاهش است، چرا که این موضوع با فقر همراهی دارد، اما در کشورهای با درآمد پائین تا متوسط، رو به افزایش گذاشته است. مداخلات غیر‐دارویی که عوامل روانی، عاطفی، یا اجتماعی را هدف قرار میدهند، تحت عنوان مداخلات روانیاجتماعی شناخته میشوند. ما قصد داریم شواهد را در مورد اثربخشی مداخلات مختلف روانیاجتماعی، در جهت حمایت از زنان باردار برای ترک سیگار، شناسایی کنیم.
ما چه شواهدی را یافتیم؟
این مرور شامل 102 کارآزمایی تصادفیسازی و کنترل شده، با 120 بازوی مداخله (مطالعات) و دادههایی از 88 کارآزمایی تصادفیسازی و کنترل شده (شامل بیش از 28,000 زن) است. راهبردهای اصلی مداخله شامل مشاوره (n = 54)، آموزش سلامت (n = 12)، بازخورد یا فیدبک (n = 6)، مشوقها (n = 13)، حمایت اجتماعی (n = 7) و ورزش (n = 1) بودند.
مرور ما شواهدی را با کیفیت متوسط تا بالا ارائه داد که مداخلات روانیاجتماعی نسبت زنانی را که در اواخر دوره بارداری سیگار کشیدن را متوقف کردند (تا 35%) و همچنین میانگین وزن موقع تولد نوزادان (تا 56 گرم) را افزایش داد، و منجر به کاهش تعداد نوزادانی شد که با وزن پائین به دنیا آمدند (تا 17%) و بلافاصله پس از تولد در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان بستری شدند (تا 22%). به نظر نمیرسید مداخلات روانیاجتماعی عوارض جانبی داشته باشند. برای برخی از یافتهها تفاوتهای غیر‐قابل توضیحی بین مطالعات وجود داشت و برخی از مطالعات حجم نمونه کمی داشتند، که این امر باعث کاهش اعتماد ما به نتایج آنها شد. تقریبا همه کارآزماییها در کشورهای با درآمد بالا انجام شدند.
مداخلات مشاورهای تاثیر روشنی بر ترک سیگار، در مقایسه با ارائه مراقبتهای معمول (از 30 مطالعه)، و تاثیر کمتری در مقایسه با مداخلات کمتر شدید (18 مطالعه) داشت. مشاوره، وقتی به عنوان یکی از مؤلفههای مداخله گستردهتر برای بهبود سلامت مادر ارائه میشود یا مقایسه نوعی از مشاوره با نوع دیگری از آن، هیچ تاثیر واضحی از آن مشاهده نشد. مداخلاتی که باعث ایجاد بازخورد شدند، در مقایسه با مراقبتهای معمول و زمانی که با سایر راهکارها مانند مشاوره (دو مطالعه) ترکیب شدند، تاثیر واضحی داشتند، اما در مقایسه با مداخلات کمتر شدید (سه مطالعه) اینطور نبود. مداخلات مبتنی بر مشوقهای مالی در مقایسه با جایگزینهایی مانند مداخله تشویقی غیر‐مشروط (چهار مطالعه) تاثیر روشنی را نشان دادند.
آموزش سلامت در مقایسه با مراقبتهای معمول (پنج مطالعه)، یا هنگامی که یکی از مؤلفههای مداخلات گستردهتر سلامت برای مادران بود، به وضوح تاثیری نداشت. مداخلات حمایت اجتماعی، زمانی که توسط همسالان ارائه شد (شش مطالعه) یا در یک کارآزمایی مجزا که پشتیبانی از طرف همسر صورت گرفت؛ یا زمانی که حمایت اجتماعی برای ترک سیگار، به عنوان بخشی از مداخلات گستردهتر برای بهبود سلامت مادران ارائه شد، تاثیر واضحی را نشان نداد. در مطالعات تکی، ورزش و انتشار مشاوره در مقایسه با مراقبت معمول، تاثیر واضحی نداشتند.
تاثیرات تجمعی برای مداخلات ارائه شده در زنان فقیر نیز مشابه بود. تاثیر روشنی نیز با مداخلات بین زنان از گروههای اقلیت قومی مشاهده شد، اما نه میان زنان بومی (چهار مطالعه). نتایج تجمعی نشان میدهند که مداخلات در دوران بارداری میتوانند ترک سیگار را پس از زایمان نیز کاهش دهند. تاثیر مداخلات روی زایمان زودرس (19 مطالعه) و مردهزایی (هشت مطالعه) نامشخص بود.
این یافتهها چه معنایی دارند؟
به نظر میرسد مشاوره، بازخورد و مشوقهای مالی، باعث کاهش تعداد زنان سیگاری در اواخر دوره بارداری آنها میشود، اما مداخلات و زمینه مداخلات باید با دقت در نظر گرفته شوند. تاثیر آموزش سلامت و حمایت اجتماعی کمتر مشخص است. بیشتر مطالعات در کشورهای پُر‐درآمد انجام شده و ارزیابی اینکه این یافتهها برای دیگر زمینهها نیز کاربرد دارند یا خیر، دشوار است. شدت حمایت از زنان در هر دو گروه مداخله و مقایسه با گذشت زمان افزایش یافت. در بسیاری از مطالعات، اطلاعاتی در مورد تعداد زنان مجزایی که واجد شرایط ورود به مطالعه بودند یا در مطالعات شرکت داده شدند، ارائه نشد، که اطلاعات مفیدی را در مورد مقبولیت عمومی مداخلات و سوگیری (bias) انتخاب در مطالعات فراهم میآوردند. زمانبندی ارزیابی نهایی وضعیت استعمال دخانیات در دوران بارداری نیز بین مطالعات متفاوت بود. کارآزماییهای جدیدی در طول آمادهسازی این مرور منتشر شده که در بهروزرسانی بعدی از آنها استفاده خواهد شد.