سوال
در این مرور کاکرین، ما تاثیر و ایمنی پروبیوتیکها را برای درمان کاندیدیازیس ولووواژینال (vulvovaginal candidiasis; VVC) در زنان غیر‐باردار در مقایسه با داروهای ضد‐قارچ معمول، یا پروبیوتیکهایی که برای تغییر تاثیرات داروهای ضد‐قارچ معمول مورد استفاده قرار گرفتند، ارزیابی کردیم.
پیشینه
VVC بیماریی است که به دلیل عدم تعادل در زیستگاه میکروارگانیسم طبیعی واژینال (میکروبیوتا) رخ میدهد. این بیماری با کاهش یک نوع باکتری به نام لاکتوباسیل (lactobacilli) و افزایش بیش از حد رشد قارچی به نام کاندیدا (Candida) تشخیص داده میشود. گرچه درمانهای VVC با داروهای ضد‐قارچ معمول در ارائه درمان بالینی (بدون نشانههای آشکار واژینال) بسیار موثر هستند، اما مقاومت به داروها و عود VVC را افزایش میدهند. داروهای ضد‐قارچ معمول همچنین میتوانند منجر به عوارض جانبی زیادی شوند. پروبیوتیکها میکروارگانیسمهایی هستند که انتظار میرود مزایایی برای سلامت داشته باشند. توانایی پروبیوتیکها در حفظ و بهبود میکروبیوتای طبیعی واژینال، و توانایی بالقوه آنها برای مقاومت به کاندیداها، مفهوم استفاده از پروبیوتیکها را برای درمان VVC افزایش میدهد. ما میخواستیم بدانیم که استفاده از پروبیوتیکها در درمان VVC در زنان غیر‐باردار بدون خطر بالای عوارض جانبی مفید خواهد بود یا خیر.
ویژگیهای مطالعه
ما شواهد را تا اکتبر 2017 جستوجو کردیم و 10 کارآزمایی بالینی را با 1656 شرکتکننده وارد کردیم. کارآزماییها بین سه ماه و پنج سال طول کشید. تمام کارآزماییها حداقل از یک روش آزمایشگاهی برای تشخیص استفاده کردند. چهار کارآزمایی، شیاف واژینال (داروهای جامد استفاده شده داخل واژن) یا قرص کلوتریمازول (clotrimazole) (داروهای ضد‐قارچ) را به همراه کپسولهای واژینال پروبیوتیک با شیاف واژینال یا قرص کلوتریمازول به تنهایی مقایسه کردند. سه کارآزمایی شیاف واژینال مایکونازول (miconazole) (داروی ضد‐قارچ) به همراه کپسول واژینال پروبیوتیک را با شیاف واژینال مایکونازول به تنهایی مورد مقایسه قرار دادند. دو کارآزمایی، فلوکونازول (fluconazole) خوراکی (داروی ضد‐قارچ) را به همراه کپسولهای خوراکی پروبیوتیک با فلوکونازول خوراکی به همراه کپسولهای خوراکی دارونما (placebo) (درمان ساختگی) مقایسه کردند. یک کارآزمایی فلوکونازول خوراکی و فنتیکونازول (fenticonazole) واژینال (داروهای ضد‐قارچ) را با فلوکونازول خوراکی به همراه فنتیکونازول واژینال به همراه پروبیوتیک مقایسه کرد.
نتایج کلیدی
در مقایسه با داروهای ضد‐قارچ معمول که به تنهایی استفاده میشوند، پروبیوتیکها به عنوان درمان کمکی میتوانستند تاثیر آنها را در بهبود نرخ درمان بالینی کوتاه‐مدت (درون پنج تا 10 روز)، درمان مایکولوژیکی کوتاه‐مدت (بدون نتایج غیر‐طبیعی آزمایشگاهی) و عود در یک ماه (عود عوارض) افزایش دهند، اما به نظر نمیرسد که بر نرخ درمان بالینی طولانیمدت (در یک تا سه ماه)، درمان مایکولوژی طولانیمدت، حوادث جانبی جدی و غیر‐جدی تاثیر بگذارند.
با این حال، به دلیل وجود شواهد با کیفیت پائین، شواهد کافی برای استفاده از پروبیوتیکها به عنوان درمان کمکی برای داروهای ضد‐قارچ معمول یا استفاده شده به تنهایی برای درمان VVC در زنان غیر‐باردار وجود ندارد.
کیفیت شواهد
کیفیت شواهد در این مرور پائین یا بسیار پائین بود؛ بنابراین ما اطمینان بسیار پائینی به این نتایج داریم.