سوال مطالعه مروری
آیا داروی آلویموپان (alvimopan) در بیمارانی که مثانه (bladder) آنها برداشته شده، در مقایسه با دارونما (placebo) در بازیابی کارکرد سریعتر روده (bowel) کمک میکند؟
پیشینه
برداشت مثانه از طریق جراحی یک عمل جدی است که نیاز است بیمار چندین روز در بیمارستان بستری شود. یکی از موضوعاتی که بیماران را در بیمارستان نگه میدارد عدم توانایی آنها در تناول عادی غذا و نداشتن حرکات رودهای است، تحت عنوان ایلئوس (ileus) شناخته میشود. آلویموپان دارویی است که برای درمان این مشکل استفاده میشود، اما نحوه عمل آن و عوارض جانبی احتمالی ناشی از مصرف آن در این شرایط (setting) نامطمئن است.
ویژگیهای مطالعه
برای شناسایی کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترل شده در منابع علمی به طور کامل جستوجو کردیم و یک مطالعه را که به سوال ما پاسخ میداد، به دست آوردیم. این مطالعه یک کارآزمایی تصادفیسازی شده از بزرگسالانی بود که تحت جراحی برداشت مثانه قرار گرفته بودند. آنها 12 میلیگرم آلویموپان را تا حداکثر 15 دوز در طول هفت روز ( 143 بیمار) یا دارونما (137 بیمار) دریافت کرده بودند. این مطالعه در مراکزی به اجرا درآمده بود که بسیاری از این عملها را انجام داده بودند (حداقل 50 مورد در سال)، دارای جراحان با تجربه بوده و همچنین از سایر معیارها از جمله درخواست از بیمار برای بیرون آمدن از تخت پس از جراحی برای تسریع در بازیابی حرکت روده استفاده کرده بودند.
نتایج کلیدی
ما دریافتیم، بیمارانی که برای یک دوره کوتاه‐مدت آلویموپان دریافت میکنند، احتمالا سریعتر غذاهای جامد را تحمل کرده، سریعتر از بیمارستان ترخیص شده و به حوادث جانبی جدی کمتری دچار میشوند. هیچ تفاوتی به لحاظ نیاز این بیماران به پذیرش مجدد در بیمارستان، خطر بروز مشکلات قلبی یا نیاز ایشان برای استفاده از داروهای ضد‐درد نارکوتیک به دست نیاوردیم. احتمال جاگذاری لوله به داخل شکم در بیمارانی که از آلویموپان استفاده کرده بودند، کمتر بود.
کیفیت شواهد
کیفیت شواهد ارزیابی شده بر اساس رویکرد درجهبندی توصیه، ارزیابی، توسعه و ارزشیابی (GRADE) به ازای هر یک از پیامدهای اولیه، حداقل در سطح متوسط ارزشگذاری شد. این بدان معناست که تخمینهای ما درباره کیفیت عملکرد آلویموپان احتمالا نزدیک به عملکرد واقعی آن است، اگرچه این امکان هم وجود دارد که عملکرد تخمین زده شده متفاوت از عملکرد واقعی باشد.