پیشینه
پانکراس یکی از اندامهای داخل شکم است که شیره پانکراس (pancreatic juice) ترشح میکند، این شیره به هضم غذا کمک کرده و دربرگیرنده سلولهایی است که هورمونهای مهمی را از جمله انسولین تولید میکند. ناهنجاریهای مربوط به پانکراس به طور فزایندهای در افرادی که تحت اسکنهای روتین از جمله اولتراسوند یا اسکنهای توموگرافی کامپیوتری (computed tomography; CT) قرار میگیرند، به صورت آنچه که با عنوان «سایهها» (shadows) شناخته میشود، رویت میشوند، به طوری که این ناهنجاریها ممکن است به عنوان ضایعه کانونی پانکراس (focal pancreatic lesion)، توده پانکراس (pancreatic mass)، تومور پانکراس (pancreatic tumour)، کیست پانکراس (pancreatic cyst)، یا ندولهای پانکراس (pancreatic nodule) توصیف میشوند. نسبت قابل توجهی از ضایعات کانونی پانکراس خوشخیم (غیر‐سرطانی) هستند که به هیچ درمانی نیاز ندارند. برداشت تومور با استفاده از جراحی اصلیترین روش درمان برای ضایعات پیشسرطانی (یعنی ضایعات کانونی پانکراس که به طور کامل سرطانی نبوده و توانایی تکثیر را مانند سرطان ندارند، اما میتوانند به سرطان تبدیل شوند) و ضایعات کانونی پانکراس سرطانی است. روشهای جدیدی برای درمان ضایعات پیشسرطانی، از جمله استفاده از گرما برای نابودی تومور، در حال توسعه است. برداشت تومور به روش جراحی به عنوان تنها درمان قطعی بالقوه در افراد مبتلا به سرطان پانکراس محدود شده به شمار میرود. بنابراین تشخیص اینکه ضایعه کانونی پانکراس از نوع غیر‐سرطانی، پیشسرطانی یا سرطانی است، مهم میباشد. تعدادی از اسکنها برای تشخیص ماهیت ضایعه کانونی پانکراس در دسترس هستند که عبارتند از:
• اسکن توموگرافی کامپیوتری: مجموعهای از اشعههای ایکس که از زوایای مختلفی گرفته شده و سپس با استفاده از کامپیوتر بازسازی میشود.
• تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (magnetic resonance imaging; MRI): استفاده از یک مغناطیس قدرتمند برای تولید تصاویری از بافتهای مختلف بدن.
• توموگرافی با گسیل پوزیترون (positron emission tomography; PET): استفاده از مقدار اندکی گلوکز رادیواکتیو (شکر) برای ایجاد تمایز میان بافتهای مختلف. در این روش از تمایل سلولهای سرطانی به استفاده بیشتر از گلوکز نسبت به سلولهای طبیعی برای تشخیص استفاده میشود.
• اولتراسوند آندوسکوپیک (endoscopic ultrasound) (با عنوان آندو‐سونوگرافی نیز شناخته میشود): استفاده از آندوسکوپ، یک دوربین هدایت شده به داخل حفره بدن برای دیدن داخل بدن. یک اولتراسوند (امواج صوتی با انرژی بالا) که در انتهای آندوسکوپ قرار داده شده و برای ایجاد تمایز میان بافتها استفاده میشود.
• الاستوگرافی با EUS: این تکنیک میزان سفتی (stiffness) ضایعه را اندازهگیری میکند که برای شناسایی سرطانی یا غیر‐سرطانی بودن ضایعه استفاده میشود.
• بیوپسی هدایت شده با EUS: برداشت سلولها یا بافتها برای ارزیابی زیر میکروسکوپ یا اجرای سایر تستها روی سلول یا بافت.
در حال حاضر میزان اثربخشی اسکنهای مختلف در تشخیص ضایعات کانونی پانکراس مشخص نیست.
ویژگیهای مطالعه
برای شناسایی مطالعاتی که دقت اسکنهای مختلف را گزارش کرده بودند، تا 19 جولای 2016 میان منابع به جستوجوی دقیق پرداختیم. 54 مطالعه را شناسایی کردیم که اطلاعات مربوط به 3196 شرکتکننده مبتلا به ضایعه کانونی پانکراس را گزارش کرده بودند. این مطالعات یک یا تعداد بیشتری از تستهای ذکر شده در بالا را ارزیابی کرده و نتایج این تستها را با تشخیص نهایی فراهم شده توسط برداشت ضایعه از طریق جراحی و ارزیابی آنها زیر میکروسکوپ مقایسه کرده بودند. هیچ مطالعهای که به ارزیابی دقت تست تشخیصی الاستوگرافی با EUS پرداخته یا مطالعهای که به بررسی اسکنهای چند‐گانه نسبت به اسکنهای واحد پرداخته باشد، وجود نداشت.
نتایج کلیدی
تنوع در اینکه مطالعات چگونه ضایعات پیشسرطانی و سرطانی را تعریف میکنند به این معناست که ما نتوانستیم دادهها را برای ارائه نتایج کلی برای بسیاری از تستها ترکیب کنیم. ما نتوانستیم به دلایل زیر به نتیجهگیریهای قطعی دست یابیم.
• روشی که نویسندگان مطالعه ضایعات کانونی پانکراس را ذیل هر یک از ضایعات سرطانی، پیشسرطانی و خوشخیم دستهبندی کرده بودند، در مطالعات مختلف همسو و سازگار نبود.
• مطالعات تعداد کمی از شرکتکنندگان را دربرمیگرفتند، که منجر به عدم‐قطعیت معنیداری در نتایج میشد.
• مطالعات به لحاظ روششناسی دارای کیفیت پائینی بودند، که این امر عدم‐قطعیت بیشتری را در نتایج مطرح میکرد.
• حتی میان مطالعاتی که ضایعات کانونی پانکراس را به روش مشابهی به ضایعات سرطانی، پیشسرطانی و خوشخیم دستهبندی کرده بودند، نتایج همسو و سازگار نبود.
کیفیت شواهد
تمامی مطالعات به لحاظ روششناسی دارای کیفیت پائینی بودند، که ممکن است منجر به دستیابی به نتیجهگیریهای اشتباه شود.