سوال مطالعه مروری
درمانهایی که برای پیشگیری یا درمان نازکشدن استخوانها (استئوپورز) و پیشگیری از شکستن استخوانهای شکننده در بزرگسالان و کودکان مبتلا به دیستروفی عضلانی دوشن (Duchenne muscular dystrophy; DMD) که به صورت طولانیمدت تحت درمان با کورتیکواستروئیدها هستند، تجویز میشوند، چه تاثیراتی دارند؟
پیشینه
DMD یک بیماری ارثی است که حدودا در یک در هر 3500 تا یک در 6000 نوزاد پسر تازه متولد شده، دیده میشود. این بیماری باعث ضعف عضلات شده و شدت آن با افزایش سن بیشتر میشود. ضعف عضلانی در سرتاسر بدن وجود دارد و باعث اختلال حرکتی، اختلال در دستگاه گوارش، تنفس و قلب میشود. الگوی ضعف اصولا عضلات نزدیک به تنه، شانه و مفصل ران را درگیر میکند. اگر این بیماری درمان نشود در اواخر نوجوانی به علت عوارض قلبی یا تنفسی باعث مرگومیر میشود. یک کودک مبتلا به DMD اغلب اولین علائم این بیماری را پیش از شروع مدرسه نشان میدهد. اگر درمان نشود، در سن 13 سالگی توانایی راه رفتن را از دست میدهد و به ویلچر وابسته میشود. هیچ درمانی برای DMD وجود ندارد؛ اما داروهایی به نام کورتیکواستروئیدها آسیب عضلانی را آهسته میکنند و کمک میکند که کودکان مبتلا مدت طولانیتری راه بروند. همچنین، پسران مبتلا به DMD به دلیل عضلات ضعیف و کاهش تحرک، استخوانهای ضعیفی هم دارند.
کورتیکواستروئیدها باعث استئوپورز (نازک شدن استخوان) میشوند که باعث میشود استخوان شکنندهتر شود. درمانهایی مثل مکملهای ویتامین D و کلسیم، کلسیم بیشتر در غذا، داروهایی به اسم بیسفسفاناتها (bisphosphonates)، تستوسترون (testosterone)، و ورزشهای تحمل کننده وزن ممکن است بتوانند استخوان را برای پیشگیری یا درمان استئوپورز و پیشگیری از شکستگی در افراد DMD تحت درمان با کورتیکواستروئیدها تقویت کنند. پژوهشگران از تراکم استخوان به عنوان معیار قدرت استخوان و ارزیابی تاثیرات درمانها در پیشگیری و درمان استئوپورز استفاده میکنند.
ویژگیهای مطالعه
منابع علمی پزشکی را به طور جامع جستوجو و دو کارآزمایی کامل شده را پیدا کردیم. فقط گزارش کوتاهی (چکیدهها) از این کارآزماییها وجود دارد. شرکتکنندگان، کودکان مبتلا به DMD با سن پنج تا 15 سال بودند که برخی میتوانستند راه بروند و برخی دیگر نمیتوانستند. درمانها شامل ریزدرونات (risedronate) در برابر عدم درمان در یک کارآزمایی (با 13 شرکتکننده) و لرزش کل بدن در برابر یک دستگاه دارونما (placebo) (غیر‐فعال) در مطالعه دیگر (با 21 شرکتکننده) بود.
نتایج کلیدی و کیفیت شواهد
دو مطالعه کامل را پیدا کردیم که بهطور بالقوه برای این مرور واجد شرایط بودند، اما نتایج کامل آنها منتشر نشده، و در زمان جستوجو دو مطالعه در حال انجام بودند. این مطالعات به دنبال تاثیرات لرزش کل بدن (دو مطالعه)، ریزدرونات، و زولدرونیکاسید (zoledronic acid) هستند. هر دو مطالعه کامل شده فقط به صورت چکیده منتشر شدهاند و بهبودی تراکم معدنی استخوان را در کودکانی که درمان فعال دریافت کردند و عدم بهبودی را در گروههای کنترل گزارش کردهاند. اما، این گزارشها نتایج مقایسه درمان را با گروههای کنترل گزارش نکردند، به این معنی که نتیجهگیری در مورد اثربخشی این مداخلات امکانپذیر نیست. همه کودکان درمان لرزش کل بدن را تحمل کردند. هیچ مطالعهای اطلاعاتی درباره حوادث جانبی گزارش نکرد.
هیچ شواهدی از کارآزماییهای بالینی تصادفیسازی شده برای راهنمایی استفاده از درمانها برای پیشگیری یا درمان استئوپورز و پیشگیری از شکستگیهای شکننده در افراد مبتلا به DMD که کورتیکواستروئید دریافت میکنند، وجود ندارد.
جستوجوها تا سپتامبر 2016 بهروز هستند.