سوال مطالعه مروری
آیا ونتیلاسیون مکانیکی بقای افراد مبتلا به اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (amyotrophic lateral sclerosis; ALS) را بیشتر میکند یا خیر؟ این مداخله پیشرفت بیماری و کیفیت زندگی را چقدر تحت تاثیر قرار میدهد، و آیا تاثیرات ناخواستهای دارد؟
پیشینه
ALS یا بیماری نورون حرکتی، بیماری است که در آن اعصابی که حرکات را کنترل میکنند، از بین میروند. مدیریت ALS طی 10 سال اخیر پیشرفت کرده است. اگرچه هیچ درمانی برای این بیماری وجود ندارد، برخی درمانها میتوانند نشانهها را کنترل کنند. ALS باعث ضعف پیشرونده عضلانی، شامل ضعف عضلات تنفسی میشود. شکست ونتیلاسیون (ظرفیت حرکت دادن هوا به داخل و خارج ریهها) یک علت مهم مرگومیر در بیماران ALS است. ونتیلاسیون مکانیکی روشی است که در آن یک دستگاه به نفس کشیدن بیمار کمک میکند. این دستگاه ممکن است تهاجمی یا غیر‐تهاجمی باشد. و شامل لولهگذاری در نای (تراکئوستومی (tracheostomy)) است. ونتیلاسیون غیر‐تهاجمی (non‐invasive ventilation; NIV) روشی است که به افراد بدون انجام تراکئوستومی در تنفس کمک میکند. این نوع ونتیلاسیون با یک ماسک روی صورت یا بینی انجام میشود و این ماسک با یک لوله به یک دستگاه ونتیلاسیون قابل حمل کوچک متصل میشود.
ویژگیهای مطالعه
در این مرور بهروز شده، شواهد حاصل از دو کارآزمایی تصادفیسازی شده درباره NIV در ALS را با مجموع 54 شرکتکننده ارزیابی کردیم. یکی از کارآزماییها، که در زمان شروع NIV مطالعه شده بود، دادههای غیر‐قابل استفادهای داشت. کارآزمایی سوم، در یک پایگاه ثبت کارآزماییهای بالینی شناسایی شد، اما در حال حاضر منتشر نشده است.
نتایج کلیدی و کیفیت شواهد
دادههای کامل فقط در یک کارآزمایی با 41 شرکتکننده وجود داشت. نتایج این کارآزمایی شواهد با کیفیت متوسطی را ارائه کردند که نشان میداد NIV به طور چشمگیری بقا را طولانی میکند، شواهد با کیفیت پائین نیز نشان داد که این مداخله باعث بهبود یا حفظ کیفیت زندگی در مقایسه با مراقبت استاندارد میشود. میانه زمان بقا 48 روز، با محدوده تخمینی 171 تا 219 روز، افزایش یافت. مزیت بقای حاصل از NIV در افراد مبتلا به ALS که در آنها عضلات صحبت کردن، جویدن، و بلع (عضلات بولبار) ضعیف نشده بود یا اینکه به میزان متوسطی ضعیف شده بود، بسیار بیشتر بود. از بین این 20 شرکتکننده، میانه زمان بقا با NIV به اندازه 205 روز تخمین زده شده افزایش یافت (216 روز با NIV، در مقایسه با 11 روز با درمان استاندارد). همچنین، کیفیت زندگی در شرکتکنندگان با ضعف کم تا متوسط بولبار حفظ شده بود. در 21 شرکتکننده با ضعف بولبار شدید، NIV امتیازهای کیفیت زندگی یا بقا را طولانی یا حفظ نکرد، گرچه امتیاز نشانههای مربوط به خواب بهبود یافته بود. هیچ کدام از کارآزماییها، عوارض جانبی را گزارش نکردند. شرکتکنندگان و متخصصان بالینی گروه درمان را میشناختند و این شناخت باعث تاثیرگذاری روی ارزیابیهای کیفیت زندگی میشد.
بعید است کارآزماییهای بیشتری برای مقایسه NIV در برابر مراقبت استاندارد در ALS انجام شوند، به دلیل اینکه جدا کردن NIV اخلاقی به نظر نمیرسد. مطالعات آتی باید مداخله اولیه را با NIV ارزیابی و بهترین زمان شروع آن را مشخص کنند.
شواهد تا ژانویه 2017 بهروز است.