سوال مطالعه مروری: آیا استفاده از استایلت، نرخ موفقیت انتوباسیون (intubation) نوزاد را بدون افزایش خطر آسیب، بالا میبرد؟
پیشینه: انتوباسیون متشکل از قرار دادن یک لوله تنفسی (لوله داخل تراشه) درون نای یا تراشه کودک برای حفظ یک راه هوایی باز است. این پروسیجر شایع میتواند در صورت قادر نبودن کودک به تنفس مناسب برای خودش، هم هنگام تولد و هم در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان مورد نیاز باشد. پزشکان کارآموز باید این مهارت دشوار را بیاموزند و گاهی اوقات باید بیش از یک بار برای گذاشتن لوله در محل صحیح تلاش کنند. این لوله تنفسی، یک لوله باریک، پلاستیکی و منعطف است. استایلت (stylet) که یک سیم آهنی قابل انعطاف با روکش پلاستیک است، میتواند درون لوله تنفسی قرار بگیرد تا آن را محکمتر سازد؛ این امر ممکن است قرار دادن لوله را در محل درست در مرتبه نخست آسانتر کند. با وجود این، بهرهگیری از استایلت میتواند خطر آسیب را به بیمار در طول پروسیجر افزایش دهد.
ویژگیهای مطالعه: در جستوجوهای منابع علمی بهروز شده در اپریل 2017، یک کارآزمایی تصادفیسازی و کنترل شده (302 انتوباسیون) یافتیم که واجد شرایط ورود به این مرور بود.
نتایج: نرخهای انتوباسیون موفق در تلاش اول با یا بدون استفاده از استایلت به عنوان کمک با به ترتیب 57% و 53% مشابه بود. نرخهای موفقیت با و بدون بهرهگیری از استایلت بین نوزادان با وزنهای گوناگون یا پزشکان اطفال کارآموز با سطوح مختلف تجربه، متفاوت نبود. مدت زمانی که انتوباسیون طول میکشد و تعداد تلاشهای انجام گرفته پیش از انتوباسیون موفق، قابل قیاس میان گروهها بود. بروز کاهش میزان اکسیژن بیمار و ضربان قلب و همچنین گزارش وقوع تروما در راههای هوایی مرتبط با این پروسیجر بین گروهها یکسان بود.
کیفیت شواهد: کیفیت شواهد پائین بود. سطح شواهد را کاهش دادیم؛ زیرا فقط یک مطالعه کور نشده را وارد کردیم.