موضوع چیست؟
شواهد پژوهش کنونی، به جای اپیزیوتومی روتین، سیاست بیمارستانی مبتنی بر استفاده محدود از اپیزیوتومی را پیشنهاد میکنند. با این حال، انجام اپیزیوتومی هنوز هم میان زنانی که زایمان طبیعی واژینال انجام میدهند در بسیاری از نقاط جهان بسیار شایع است. عفونتهای باکتریایی همراه با زایمان میتواند موجب مشکلات قابل توجه سلامت و بیماری مادر و نوزاد و حتی مرگومیر شود. اقدامات عمومی برای کنترل عفونت، مانند بهداشت دست، تکنیکهای جراحی آسپتیک (aseptic) یا عاری از عفونت، ضد‐عفونی کردن محل جراحی و استریلیزاسیون ابزار میتواند به کاهش خطر عفونت اپیزیوتومی کمک کند. آنتیبیوتیکهای پیشگیرانه یا پروفیلاکسی، ممکن است عفونتهای زخم را پس از اپیزیوتومی کاهش دهند، به ویژه در مواردی که با خطر بالای ابتلا به عفونت همراه است، از قبیل گسترش محل برش حین زایمان، یا در شرایط مراقبت سلامت که خطر پایه ابتلا به عفونتهای مرتبط با زایمان بالا است.
چرا این موضوع مهم است؟
زنان دارای اپیزیوتومی ممکن است نیاز به مصرف روزانه آنتیبیوتیکها برای پیشگیری از عفونت نداشته باشند، به خصوص اگر اقدامات عمومی برای کنترل عفونت به خوبی انجام شده باشد. استفاده ناکافی از آنتیبیوتیکها با پیامدهای ضعیفتر همراه است، در حالی که زنان و نوزادان آنها را در معرض خطر عوارض ناشی از مصرف آنتیبیوتیک قرار میدهند. هزینههای خدمات مراقبت سلامت با استفاده از آنتیبیوتیک افزایش مییابد و استفاده گسترده از آنتیبیوتیکها میتواند منجر به ظهور مقاومت آنتیبیوتیکی شود.
ما چه شواهدی به دست آوردیم؟
در این مرور به بررسی این موضوع پرداخته شد که مصرف روزانه آنتیبیوتیکها در زمان اپیزیوتومی، از ابتلا به عفونت در زنان دارای زایمان واژینال بدون عارضه در مقایسه با دارونما (placebo) یا عدم استفاده از آنتیبیوتیک پیشگیری میکند یا خیر. برای یافتن شواهد از کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترل شده (24 جولای 2017) در منابع علمی پزشکی به جستوجو پرداختیم. فقط یک کارآزمایی کوچک را که در یک بیمارستان دولتی در برزیل انجام شد شناسایی کردیم و از 73 زن دادههای با کیفیت بسیار پائین فراهم آوردیم. این کارآزمایی تفاوتی را بین گروهها، با یا بدون آنتیبیوتیک، از نظر تعداد زنانی که دچار عفونت یا باز شدن زخم اپیزیوتومی شدند، نشان نداد. هیچ کدام از زنان دو گروه، دچار عفونت دیواره رحم نشدند. سایر پیامدهای مطلوب برای این مرور در این کارآزمایی گزارش نشد.
این یافتهها چه معنایی دارند؟
شواهد کنونی در مورد تاثیر آنتیبیوتیکهای پروفیلاکتیک برای پیشگیری از عفونت پس از اپیزیوتومی مربوط به یک کارآزمایی کوچک با محدودیتهای طراحی است. میزان بروز نسبتا کم عفونت اپیزیوتومی، زمانی که اقدامات کنترل عفونت به خوبی مشاهده میشود، سوالاتی را در ارتباط با مزایای بالقوه بیشتر آنتیبیوتیکی پروفیلاکسی ایجاد میکند، به خصوص وقتی که در برابر خطر عوارض جانبی مرتبط با آنتیبیوتیک برای مادر و نوزاد و در شرایط پیدایش مقاومت در برابر آنتیبیوتیک متعادل شده باشد. ارزیابی دقیق مزایا و آسیبهای مقایسهای آنتیبیوتیکهای پروفیلاکتیک در بروز موربیدیتی عفونی پس از اپیزیوتومی، در کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترل شده به خوبی طراحی شده، با استفاده از آنتیبیوتیکهای شایع و رژیمهای دارویی در عمل زایمانی فعلی، ضروری است.