موضوع چیست؟
تست جدید (تست غیر‐تهاجمی پریناتال مبتنی بر ژنومیک (genomics‐based non‐invasive prenatal testing; gNIPT)) برای تشخیص تعداد غیر‐طبیعی کروموزوم در ماده ژنتیکی نوزاد متولد نشده (DNA) که در خون مادر یافت میشود، چقدر دقیق است؟ ما دقت غربالگری سندروم داون (Down syndrome) (تریزومی 21)، سندروم ادوارد (Edward syndrome) (تریزومی 18)، سندروم پاتو (Patau syndrome) (تریزومی 13)، سندروم ترنر (Turner syndrome) (45،X)، سندروم کلاینفلتر (Klinefelter syndrome) (47،XXY)، سندروم X سهگانه (47،XXX) و سندروم 47،XYY را ارزیابی کردیم. روشهای مختلفی برای استفاده از gNIPT وجود دارد. ما MPSS (توالییابی شاتگان موازی وسیع) را که تمام DNA را تست کرد و TMPS (توالییابی موازی هدفمند در حد وسیع) را که DNA را مورد هدف قرار داد، ارزیابی کردیم.
پیشینه
در انسانها 46 کروموزوم (23 جفت) وجود دارد. تعداد غیر‐طبیعی کروموزومها ممکن است منجر به اختلالات ژنتیکی شود که هیچ درمانی ندارند. داشتن یک کروموزوم اضافی، تریزومی و داشتن یک کروموزوم جنسی بیشتر (یا کمتر) ناهنجاری کروموزوم جنسی (sex chromosome abnormality; SCA) نامیده میشود. شایعترین تریزومی سندروم داون است که تقریبا در یک نوزاد از هر 1000 نوزاد رخ میدهد. کودکان مبتلا به داون رشد آهسته، ویژگیهای بارز صورت و معلولیت ذهنی خفیف تا متوسطی دارند، بعضی از آنها بعدا در زندگی نیاز به آموزش تخصصی دارند. با این حال، نشانههای آن از خفیف تا شدید متفاوت هستند، به طوری که در برخی از نوزادان منجر به زندگی نسبتا نرمال میشود. نوزادان دارای سایر شرایط تریزومی یا SCA درجات مختلفی از ناتوانی را دارند اما احتمال ابتلای کودک به آن کمتر است.
تستهای غربالگری فعلی در مورد تایید اینکه کودک به این بیماری مبتلاست یا خیر، مورد نیاز است و برای این کار، یک تست تهاجمی مانند آمنیوسنتز استفاده میشود. در آمنیوسنتز، با فرو بردن یک سوزن نازک به داخل شکم مادر، سلولهای جنینی که در مایع اطراف نوزاد متولد نشده وجود دارد، جمعآوری میشود. از طرف دیگر، میتوان بافت را از جفت جمعآوری کرد (نمونهگیری از پرزهای جفت (chorionic villus sampling; CVS)). با استفاده از این تستهای تهاجمی، احتمال بیشتری وجود دارد که زنان باردار نوزاد خود را از دست بدهند، حتی اگر کودک مبتلا به سندروم داون نباشد. بنابراین، این تست تهاجمی فقط به زنانی پیشنهاد میشود که تصور میشود بیشتر احتمال دارد یک کودک متولد نشده مبتلا داشته باشند.
ما چه کاری انجام دادیم
ما مطالعاتی را جستوجو کردیم که زنانی را در هر سن، قومیت و سن بارداری که یک کودک یا بیش از یک کودک داشتند وارد کردند. مطالعاتی را جستوجو کردیم (تا جولای 2016) که دقت تست جدید را مورد ارزیابی قرار دادند.
آنچه ما به دست آوردیم
65 مطالعه را با مجموع 86,139 زن باردار، شامل 3141 مورد بارداری مبتلا یافتیم. چهلودو مطالعه (65%) زنان باردار با احتمال بالای داشتن نوزادان مبتلا به تعداد غیر‐طبیعی کروموزوم را به کار گرفتند. چهلوهشت مطالعه (74%) فقط زنان با بارداری تکقلویی را وارد کردند. چهلوچهار مطالعه (68%) از MPSS و 21 مطالعه (32%) از TMPS استفاده کردند.
به نظر میرسد که gNIPT برای غربالگری نوزادان متولد نشده (تکقلوها یا دوقلوها) دقیق باشد، مخصوصا برای تشخیص سندروم داون، تریزومی 18 و تریزومی 13. با این حال، در رابطه با چگونگی انجام مطالعات مشکلاتی وجود داشت که ما را در مورد یافتههایمان محتاط میسازد. این موضوع ممکن است باعث شود که نتایج gNIPT بهتر از آنچه هستند دیده شوند.
سایر اطلاعات مهم قابل بررسی
به نظر میرسد که روش gNIPT در شناسایی نوزادان متولد نشده با تعداد غیر‐طبیعی کروموزومها خوب عمل میکند. با این حال، هنگامی که gNIPT یک کروموزوم غیر‐طبیعی را تشخیص میدهد، پیش از اینکه بتوان درباره بارداری تصمیمگیری کرد استفاده از تستهای تهاجمی تایید شده (مانند آمنیوسنتز یا CVS) مورد نیاز هستند.
مهم است که اطلاعات کاملی به زنان باردار در مورد مشکلات احتمالی سلامت برای نوزادانی که دارای یک کروموزوم اضافی هستند داده شود. برای مثال، در سندروم داون، بعضی از کودکان دارای معلولیت قابل ملاحظهای هستند، بعضی دیگر میتوانند زندگی نسبتا نرمالی داشته باشند. علاوه بر این، در این مرور اغلب مطالعات، زنان باردار را با احتمال بالای داشتن نوزاد با تعداد غیر‐طبیعی کروموزوم به کار گرفتند، بنابراین یافتههای ما به طور مستقیم در جمعیت عمومی زنان باردار اعمال نمیشود.