سوال مطالعه مروری
فواید و مضرات اوکسکاربازپین در درمان دردهای ناشی از آسیب عصبی چیست؟
پیشینه
درد نوروپاتیک دردی است ناشی از آسیب به بخشی از سیستم عصبی که اطلاعات حسی (مثلا درد) را به مغز منتقل میکند. درمان آن دشوار است، زیرا شدید، و طولانی‐مدت بوده و به مسکّنهای ساده پاسخ خوبی نمیدهد. برخی از مطالعات نشان دادهاند که دارویی به نام اوکسکاربازپین، زمانی که بهتنهایی تجویز شود، میتواند درد ناشی از آسیب عصبی را تسکین دهد.
ویژگیهای مطالعه
بانکهای اطلاعاتی پزشکی را برای یافتن کارآزماییهای بالینی جستوجو کردیم که به فواید و مضرات بالقوه تجویز اوکسکاربازپین در انواع مختلف دردهای نوروپاتیک پرداختند و پنج کارآزمایی را یافتیم. آنها 634 شرکتکننده مبتلا به نوروپاتی دردناک دیابتی (آسیب عصبی)، 145 بیمار مبتلا به درد نوروپاتیک ناشی از رادیکولوپاتی (درد در نقطهای که اعصاب ستون فقرات را ترک میکنند)، و 83 بیمار مبتلا به درد نوروپاتیک محیطی به دلایل مختلف (به عنوان مثال آسیب عصب محیطی) (آسیب به اعصابی که مغز و نخاع را به بقیه بدن متصل میکنند)، پلینوروپاتی (آسیب یا بیماری که بر چندین عصب محیطی تاثیر میگذارد) و نورالژی پس از هرپس (دردی که پس از ابتلا به زونا رخ میدهد)) را وارد کردند. همه کارآزماییها اوکسکاربازپین را با دارونما (placebo) (یک درمان ساختگی) مقایسه کردند. چهار کارآزمایی از تولید کننده دارو حمایت مالی دریافت کردند.
نتایج کلیدی و کیفیت شواهد
این مرور شواهد کمی را برای حمایت از اثربخشی اوکسکاربازپین در نوروپاتی دردناک دیابتی، درد نوروپاتیک ناشی از رادیکولوپاتی و نوروپاتیهای مختلط با علل مختلف یافت. اوکسکاربازپین ممکن است تاثیراتی داشته باشد، اما نمیتوانیم مطمئن باشیم که نتایج با انجام مطالعات بیشتر تغییری نکنند. بروز عوارض جانبی، از جمله مواردی که جدی بوده یا باعث شدند افراد مصرف دارو را متوقف کنند، احتمالا در مصرف اوکسکاربازپین بیشتر از دارونما شایع بود. ما کارآزماییهایی را میشناسیم که نتایج خود را گزارش نکردهاند، بهعنوان مثال در شکلی از درد صورت به نام نورالژی تریژمینال، و برخی از کارآزماییهایی را که پیدا کردیم، دادهها را به شکلی گزارش نکردند که بتوانیم آنها را آنالیز کنیم. ما به انجام مطالعات دقیقتری درباره اوکسکاربازپین برای انواع مختلف درد نوروپاتیک نیاز داریم، با تعداد زیادی شرکتکننده که در مراکز مختلف (مانند بیمارستانها و کلینیکهای مختلف) پراکنده شده باشند، و همه دادههای مرتبط باید منتشر یا ارائه شوند.
این نخستین بهروزرسانی از مروری است که در سال 2013 منتشر شد. شواهد تا نوامبر 2016 بهروز است.