در این مرور، 15 مطالعه (با 1722 شرکتکننده) را وارد کردیم. همچنین چهار مطالعه در حال انجام و چهار مطالعه در انتظار طبقهبندی شدن وجود داشت. این 15 مطالعه وارد شده چهار مقایسه را ارزیابی کردند: نگهدارندههای متحرک در برابر نگهدارندههای ثابت (سه مطالعه)؛ انواع مختلف نگهدارندههای ثابت (چهار مطالعه)؛ انواع مختلف نگهدارندههای متحرک (هشت مطالعه) و یک مطالعه که، ترکیب ترموپلاستک فک بالا (upper thermoplastic) و متصل شونده به فک پائین (lower bonded) را در برابر ترومبوپلاستیک فک بالا با پروسیجرهای کمکی فک پائین (lower adjunctive) در برابر نگهدارنده مقایسه میکرد. چهار مطالعه، خطر پائین سوگیری و هفت مطالعه سوگیری پُر‐خطر و چهار مطالعه خطر سوگیری نامشخص داشتند.
نگهدارندههای متحرک در برابر نگهدارندههای ثابت
نگهدارندههای متحرک ترموپلاستیک در فک پائینی نسبت به نگهدارندههای ثابت چند رشتهای (multistrand) ثبات کمتری داشتند: MD (در Little's Irregularity Index؛ 0 میلیمتر ثابت است) معادل 0.6 میلیمتر است (95% CI؛ 0.17 تا 1.03). این نتیجه حاصل یک کارآزمایی با 84 شرکتکننده است که خطر سوگیری بالا و شواهد با کیفیت پائین داشت. نتایج عدم کارایی نگهدارندهها متناقض بود. شواهدی از خونریزی لثهای کمتری با نگهدارندههای متحرک وجود داشت: RR: 0.53؛ (95% CI؛ 0.31 تا 0.88؛ یک کارآزمایی؛ 84 شرکتکننده؛ خطر سوگیری بالا؛ شواهد با کیفیت پائین)، اما شرکتکنندگان اذعان داشتند که گذاشتن نگهدارندههای ثابت، با تفاوت میانگین در یک مقیاس آنالوگ بصری (VAS؛ از 0 تا 100؛ 100 یعنی بسیار رضایتمند) 12.84‐؛ (95% CI؛ 7.09‐ تا 18.60‐) مقبولتر است.
نگهدارندههای ثابت در برابر نگهدارندههای ثابت
این مطالعات هیچ دادههایی را از ثبات، عوارض جانبی یا رضایتمندی شرکتکنندگان گزارش نکردند. تجمیع دادههای مربوط به عدم کارایی نگهدارندهها از سه کارآزمایی که نگهدارنده پلیاتیلنی نواری (polyethylene ribbon bonded retainer) را در برابر نگهدارنده چند‐رشتهای در قوس پائینی مقایسه میکرد، امکانپذیر بود (RR: 1.10؛ 95% CI؛ 0.77 تا 1.57؛ ناهمگونی متوسط؛ سه کارآزمایی؛ 228 شرکتکننده؛ شواهد با کیفیت پائین). هیچ شواهدی از تفاوت در نرخهای ناکارآمدی وجود نداشت. همچنین از دو کارآزمایی، دادههایی در مورد مقایسه انواع نگهدارندههای ثابت بالایی به دست آوردیم که یافتههای مشابهی داشت: RR: 1.25؛ (95% CI؛ 0.87 تا 1.78؛ ناهمگونی کم؛ دو کارآزمایی؛ 174 شرکتکننده؛ شواهد با کیفیت پائین).
نگهدارندههای متحرک در برابر نگهدارندههای متحرک
در مطالعهای با خطر پائین سوگیری که نگهدارنده ترموپلاستیک تماموقت را در برابر نگهدارنده ترموپلاستیک نیمهوقت بالایی و پائینی مقایسه میکرد، هیچ شواهدی از تفاوت در عود وجود نداشت (شواهد با کیفیت متوسط درجهبندی شد). مطالعه دیگری، که نگهدارنده Hawley تماموقت و نیمهوقت پائینی را مقایسه میکرد، هیچ شواهدی از تفاوت در عود مشاهده نکرد (شواهد با کیفیت پائین). دو مطالعه با خطر سوگیری بالا نشان دادند که ثبات در قوس پائینی برای نگهدارندههای ترموپلاستیک در برابر Hawley، و برای ترموپلاستیک تماموقت در برابر Begg (تماموقت) بهتر است (هر دو مطالعه شواهدی با کیفیت پائین داشتند).
یک مطالعه نشان داد شرکتکنندگانی که از نگهدارندههای Howley استفاده میکنند، نسبت به کسانی که از نگهدارندههای ترموپلاستیک استفاده می کردند، بیشتر خجالت می کشیدند. RR: 2.42؛ (95% CI؛ 1.30 تا 4.49؛ یک کارآزمایی؛ 348 شرکتکننده؛ خطر سوگیری بالا؛ شواهد با کیفیت پائین). این مطالعه همچنین نشان داد گذاشتن نگهدارندههای Hawley مشکلتر است. شواهد متناقضی درباره نرخ بقا در نگهدارندههای ترموپلاستیک و Hawley وجود داشت.
مقایسههای دیگر نگهدارندهها
مطالعه دیگری با خطر پائین سوگیری، سه رویکرد مختلف به نگهداشت را برای افراد مبتلا به نامرتبی دندان (crowding) اما با ارتباط طبیعی فک بررسی کرد. این مطالعه نشان داد که هیچ شواهدی از تفاوت در عود بین ترکیب نگهدارنده ترموپلاستیک فک بالا و نگهدارنده کانین تا کانین فک پائین و ترکیب نگهدارنده ترموپلاستیک فک بالا و ساییدن اینترپروگزیمال (interproximal stripping) بدون نگهدارنده فک پائین وجود ندارد. هر دوی این روشها بهتر از استفاده از موقعیتیاب به عنوان نگهدارنده هستند.