سه مطالعه کوچک منتشر شده (با 88 شرکتکننده) واجد شرایط ورود بودند، اما یکی از آنها از تحقیق کنار گذاشته شد، چراکه نگرانیهایی را از نظر مشکلات اخلاقی و محرمانه بودن اطلاعات و بینظمیهای مالی نشان داد. از آنجایی که همه اینها تاثیری بر دادهها و اطلاعات نداشتند، این تحقیق در این مقاله باقی ماند. با وجود اینکه این تحقیق شامل هرگونه مداخلهای بود، فقط دو نوع از آنها در مطالعات واجد شرایط ارائه شدند: دو کارآزمایی از درمان شناختی رفتاری (cognitive behavioural therapy; CBT) با بیو فیدبک (bio feedback) در مقابل لیست انتظار برای دردهای مزمن نامشخص (58 شرکتکننده درمان را کامل کردند) استفاده کردند، و یک مورد که تاثیر درمان ترکیبی دستی (complex manual therapy) را در مقابل خود درمانی برای دردهای کمر (30 شرکتکننده درمان را کامل کردند) مقایسه کرد. مطالعات خارج شده عمدتا یا شامل RCT نبودند یا هیچ نوع دردی را به عنوان پیامد گزارش نکردند.
تفاوتی برای پیامد کاهش درد در پایان دوره درمان بین CBT و لیست انتظار وجود نداشت (دو کارآزمایی؛ 58 شرکتکننده؛ SMD: ‐0.05؛ 95% CI؛ 1.23‐ تا 1.12؛ شواهد با کیفیت بسیار پائین)؛ یکی از اینها پیگیری سه ماهه را بدون تفاوت مابین گروه مداخله و مقایسه گزارش کرد (28 شرکتکننده؛ SMD: ‐0.03؛ 95% CI؛ 0.28‐ تا 0.23؛ شواهد با کیفیت بسیار پائین). همچنین در کارآزمایی درمان دستی هیچ تفاوتی بین درمان ترکیبی دستی و خود درمانی دیده نشد (30 شرکتکننده؛ SMD: ‐0.48؛ 95% CI؛ 9.95‐ تا 0.35؛ شواهد با کیفیت بسیار پائین). دو مطالعه خروج بیماران را از مطالعه گزارش کردند، یکی با ارائه اطلاعات جزئی درباره علل آن؛ هیچکدام از مطالعات عوارض جانبی را گزارش نکردند.
هیچ اطلاعاتی از هیچ مطالعهای درباره پیامدهای استفاده از ضد دردها یا کیفیت زندگی به دست نیامد.
کاهش در ناتوانی هیچ تفاوتی را در پایان درمان ما بین گروههای CBT و لیست انتظار نشان نداد (دو کارآزمایی؛ 57 شرکتکننده؛ SMD: ‐0.39؛ 95% CI؛ 1.17‐ تا 0.39؛ شواهد با کیفیت بسیار پائین)؛ یکی از اینها در پیگیری سه ماه، تفاوتی را بین دو گروه مداخله و مقایسه گزارش نکرد (28 شرکتکننده؛ SMD: 0؛ 95% CI؛ 0.74‐ تا 0.74؛ شواهد با کیفیت بسیار پائین). کارآزمایی درمان دستی، برتری درمان دستی ترکیبی را بر خود درمانی در کاهش ناتوانی گزارش داد (30 شرکتکننده؛ SMD: ‐1.10؛ 95% CI؛ 1.88‐ تا 0.33‐؛ شواهد با کیفیت بسیار پائین).
کاهش در میزان اضطرار و پریشانی هیچ تفاوتی را در پایان درمان بین دو گروه CBT و لیست انتظار نشان نداد (دو کارآزمایی؛ 58 شرکتکننده؛ SMD: 0.07؛ 95% CI؛ 0.46‐ تا 0.60؛ شواهد با کیفیت بسیار پائین)؛ یکی از اینها نتایج پیگیری سه ماهه را بدون تفاوت در گروه مداخله و مقایسه گزارش کرد (28 شرکتکننده؛ SMD: ‐0.24؛ 95% CI؛ 0.50‐ تا 0.99؛ شواهد با کیفیت بسیار پائین). کارآزمایی درمان دستی، برتری درمان ترکیبی دستی را بر خود درمانی در کاهش دیسترس گزارش داد (30 شرکتکننده؛ SMD: ‐1.26؛ 95% CI؛ 2.06‐ تا 0.47‐؛ شواهد با کیفیت بسیار پائین).
به دلیل تعداد کم کارآزماییها، حجم نمونه اندک کارآزماییها، و احتمال اینکه هریک برای مقایسهها توان آماری کافی را نداشته باشند، خطر سوگیری در سطح بالا در نظر گرفته شد. به دلیل تعداد کم کارآزماییها، نداشتن آنالیزهای قصد درمان (intention‐to‐treat)، خروج بالا و محاسبه نشده بیماران از مطالعه، نبود جزئیات روشهای مطالعه، و CIها حدود اندازه تاثیرگذاری مداخله که دربرگیرنده عدم تاثیر، مزیت و آسیب ناشی از مداخله بودند، سطح کیفیت شواهد را عمدتا در حد پائین در نظر گرفتیم.