سوال مطالعه مروری
ما میخواستیم دریابیم که تمرینات ورزشی در برابر عدم تمرین ورزشی پس از پیوند قلب، تعداد مرگومیرها، بستری در بیمارستان، مضرات، ظرفیت ورزشی، کیفیت زندگی مرتبط با سلامت، بازگشت به کار و هزینهها را تحت تاثیر قرار میدهد یا خیر.
پیشینه
پیوند قلب، بهترین درمان برای برخی افراد مبتلا به بیماریهای قلبی در نظر گرفته میشود که درمان دارویی نمیتواند پیشرفت بیماری آنان را متوقف کند. دستورالعملهای طبابت بالینی علیرغم اطلاعات محدود درباره مزایا یا مضرات طولانی‐مدت، تمرینات ورزشی را برای افراد دریافت کننده پیوند قلب توصیه میکنند.
تاریخ جستوجو
ما تا جون 2016 به جستوجو پرداختیم.
ویژگیهای مطالعه
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترل شده (آزمایشهایی که در آنها شرکتکنندگان به صورت تصادفی به یکی از دو یا چند گروه درمانی اختصاص مییابند) را جستوجو کردیم که اثربخشی برنامههای توانبخشی مبتنی بر ورزش را در مقایسه با عدم ورزش یا ورزش با نوع یا شدت متفاوت در افراد 18 سال به بالا که پیوند قلب دریافت کردهاند، بررسی کرده باشند.
نتایج کلیدی
ما 10 کارآزمایی را وارد کردیم که 300 فرد دریافت کننده پیوند قلب را مطالعه کرده بودند. نه مطالعه، ورزش را با عدم ورزش و یک مطالعه، تمرینات متناوب شدید را با ورزش با شدت متوسط مقایسه کردند.
ما دریافتیم که توانبخشی قلبی مبتنی بر ورزش، منجر به افزایش ظرفیت ورزشی دریافت کنندگان پیوند قلب در مقایسه با انجام ندادن ورزش میشود. شواهدی از ظرفیت ورزشی بهتر به دنبال تمرینات متناوب با شدت بالا در مقایسه با ورزش مداوم متوسط وجود داشت. چهار مطالعه، کیفیت زندگی مرتبط با سلامت را گزارش کرده بودند؛ اما هیچ شواهدی از تفاوت میان تمرینات ورزشی و عدم ورزش در اغلب جنبههای گزارش شده (18/21) یا بین ورزش شدید و متوسط وجود نداشت.
یک حادثه جانبی در یک مطالعه گزارش شده بود.
خطر سوگیری (bias) در مطالعات وارد شده، پائین یا نامشخص ارزیابی شد؛ فقدان گزارشدهی، ارزیابی بیش از نیمی از مطالعات وارد شده را چالشبرانگیز ساخته است.
منابع تامین مالی مطالعه
شش مورد از 10 کارآزمایی، منابع سرمایهگذاری را گزارش کرده بودند. هیچ یک، تامین بودجه را از آژانسهایی با منافع تجاری در نتایج اعلام نکرده بودند.
کیفیت شواهد
گزارشدهی ضعیف یا شرکتکنندگان اندک در تجزیهوتحلیلها، باعث ارزیابی کیفیت شواهد در سطح متوسط برای ظرفیت ورزشی و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت شد. شواهد نشان میدهد که توانبخشی قلبی مبتنی بر ورزش، ظرفیت ورزشی را بهبود بخشیده و اینکه ورزش، هیچ تاثیری بر کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در کوتاه‐مدت (میانه 12 هفته پیگیری) در دریافت کنندگان پیوند قلب که سلامت آنان پایدار است، ندارد. پژوهش بیشتری برای اثبات اثرات طولانی‐مدت توانبخشی مبتنی بر ورزش روی جنبههای مهم مانند خطر مرگومیر و بستری در بیمارستان مورد نیاز است.