سوال مطالعه مروری
تعیین مزایا و آسیبهای استراتژی ترانسفیوژن محدود گلبول قرمز در مقایسه با استراتژی ترانسفیوژن آزاد گلبول قرمز خون برای افرادی که مبتلا به سرطان خون هستند (به عنوان مثال لوکمی، لنفوم، میلوما) و تحت درمانهای فشرده برای بیماری خود قرار دارند (شیمیدرمانی یا پیوند سلول بنیادی).
پیشینه
افراد مبتلا به سرطانهای خون به علت سرطان زمینهای خود یا درمان آن (شیمیدرمانی یا پیوند سلول بنیادی) اغلب دچار آنمی (میزان هموگلوبین کم) هستند. هموگلوبین برای حمل اکسیژن در بدن ضروری است.
ترانسفیوژن گلبولهای قرمز خون برای افزایش سطح هموگلوبین جهت پیشگیری از وقوع نشانههای آنمی یا درمان نشانههای آنمی، انجام میگیرد. تصمیم برای ترانسفیوژن گلبولهای قرمز، باید مزایای آن را در برابر خطرات احتمالی بسنجد (به عنوان مثال راش، تب، لرز، ابتلا به مشکلات تنفسی). این واکنشها معمولا خفیف و به آسانی قابل درمان هستند، واکنشهای شدید به ترانسفیوژن گلبولهای قرمز خون، به شدت نادر است. در کشورهای با سطح درآمد بالا، احتمال ابتلا به عفونت ناشی از ترانسفیوژن گلبولهای قرمز خون بسیار پائین است، با این حال، این خطر در کشورهای با سطح درآمد پائین بسیار بیشتر است. نیاز به ترانسفیوژن گلبولهای قرمز، به طور معمول توسط میزان هموگلوبین هدایت میشود. ترانسفیوژن در افراد مبتلا به سایر بیماریها، معمولا در صورت کاهش سطح هموگلوبین به حدود 70 گرم/لیتر تا 80 گرم/لیتر انجام میشود (استراتژی ترانسفیوژن محدود). افراد مبتلا به سرطانهای خون میتوانند از میزان هموگلوبین بالاتر مزیت ببرند (100 گرم/لیتر تا 120 گرم/لیتر، استراتژی ترانسفیوژن آزاد)، آنها ممکن است کمتر خونریزی کرده و دارای کیفیت زندگی بهتر باشند. نشان داده شده که استراتژی ترانسفیوژن محدود در افرادی که تحت جراحی قرار میگیرند یا کسانی که در بخش مراقبتهای ویژه بستری میشوند، به همان اندازه استراتژی ترانسفیوژن آزاد یا حتی از آن هم بیشتر ایمن است.
ویژگیهای مطالعه
ما در جستوجوی کارآزماییهای تصادفیسازی و غیر‐تصادفیسازی شده آیندهنگر بودیم. شش مطالعه دارای معیارهای ورود بودند، چهار مورد از آنها کامل و دو مورد در حال انجام بودند. یک مطالعه دیگر در انتظار طبقهبندی بود. مطالعات تکمیل شده، بین 1997 تا 2015 انجام شده و شامل 240 شرکتکننده بودند. یک مطالعه متشکل از کودکانی بود که پیوند سلول بنیادی دریافت میکردند و به سرعت به خاطر نگرانیهای مربوط به ایمنی متوقف شد (شش کودک)، سه مطالعه دیگر فقط شامل بزرگسالان بودند، 218 بزرگسال مبتلا به لوکمی حاد که تحت شیمیدرمانی قرار داشتند و 16 فرد مبتلا به سرطان خون که پیوند سلول بنیادی دریافت میکردند. سه مطالعه، کارآزمایی تصادفیسازی و کنترل شده و مطالعه چهارم، غیر‐تصادفیسازی شده بود. آستانه هموگلوبین برای استراتژیهای محدود، میان مطالعات متفاوت بود.
منابع بودجه در هر چهار مطالعه گزارش شده بود. بودجه یک مطالعه توسط صنعت تامین شده بود.
نتایج کلیدی
شواهد تا جون 2016 موجود بوده و عمدتا بر مبنای بزرگسالان مبتلا به لوکمی حادی است که تحت شیمیدرمانی قرار داشتند.
سیاست ترانسفیوژن محدود گلبول قرمز خون ممکن است تعداد ترانسفیوژنهای گلبول قرمز خون دریافتی را توسط یک فرد کاهش دهد.
سیاست ترانسفیوژن گلبول قرمز خون محدود میتواند دارای تاثیری اندک یا عدم تاثیر بر این موارد باشد: دریافت ترانسفیوژن گلبولهای قرمز خون در فرد، مرگومیر به هر علتی، خونریزی یا بستری در بیمارستان.
ما مطمئن نیستیم که سیاست ترانسفیوژن محدود گلبول قرمز خون، کیفیت زندگی یا خطر ابتلا به یک عفونت جدی را تحت تاثیر قرار میدهد یا خیر.
هیچ مطالعهای این موارد را بررسی نکرده بود: واکنشهای جانبی به ترانسفیوژن، ایجاد لختههای خونی، طول اقامت در بخش مراقبتهای ویژه، یا احتیاج به بستری مجدد در بیمارستان.
دو کارآزمایی در حال انجام (با برنامهریزی برای استخدام 530 بزرگسال) وجود دارند که قرار است تا ژانویه 2018 تکمیل شوند و اطلاعات بیشتری را در بزرگسالان مبتلا به سرطانهای خون فراهم کنند. هیچ کارآزمایی در حال انجامی برای کودکان وجود نداشت.
کیفیت شواهد
کیفیت کلی شواهد، از بسیار پائین تا پائین بود، زیرا مطالعات وارد شده دارای خطر سوگیری (bias) چشمگیر و تخمینهای غیر‐دقیق بوده و اکثر شواهد فقط مربوط به بزرگسالان مبتلا به لوکمی حاد بودند.