سوال مطالعه مروری
در زنان پیش و پس از یائسگی، تاثیرات بالینی استفاده از هورمون درمانی (hormone therapy; HT) به مدت یک سال یا بیشتر چه هستند؟
پیشینه
HT برای کنترل نشانههای یائسگی تجویز میشود. همچنین برای مدیریت و پیشگیری از بیماریهای مزمن مانند بیماری قلبیعروقی، استئوپوروز و دمانس نیز استفاده میشود.
ویژگیهای مطالعه
این مرور، 22 کارآزمایی تصادفیسازی و کنترل شده (randomised controlled trials; RCTs) دوسو‐کور (43,637 زن) را وارد کرده بود. شواهد تا سپتامبر 2016 بهروز است.
نتایج کلیدی
استفاده از HT ترکیبی مداوم در زنان یائسه نسبتا سالم به مدت 1 سال، باعث افزایش خطر حمله قلبی از 2 نفر به ازای هر 1000 نفر تا بین 3 و 7 نفر به ازای هر 1000 نفر و افزایش خطر ترومبوز وریدی (لخته خونی) از 2 نفر به ازای هر 1000 نفر تا بین 4 و 11 نفر به ازای هر 1000 نفر میشود. مصرف طولانیتر HT، خطر استروک، سرطان پستان، بیماری کیسه صفرا و مرگومیر ناشی از سرطان ریه را نیز افزایش میدهد.
HT با استروژن تنها، خطر ترومبوز وریدی را پس از 1 تا 2 سال مصرف از 2 نفر به ازای هر 1000 نفر تا 2 تا 10 نفر به ازای هر 1000 نفر بالا میبرد. با استفاده طولانیتر، موجب افزایش خطر استروک و بیماری کیسه صفرا نیز میشود، اما خطر سرطان پستان (پس از 7 سال مصرف) را از 25 نفر به ازای هر 1000 نفر تا بین 15 و 25 نفر به ازای هر 1000 نفر کاهش میدهد.
میان زنان بالای 65 سال که HT مداوم ترکیبی دریافت کرده بودند، افزایش بروز دمانس مشاهده شد.
خطر شکستگی، تنها پیامدی بود که نتایج آن، بیانگر شواهد قوی برای مزیت بالینی ناشی از HT بود (هر دو نوع).
زنان مبتلا به نشانههای غیر‐قابل تحمل یائسگی، ممکن است مایل به سنجیدن مزایای تسکین نشانهها در برابر خطر مطلق اندک مضرات ناشی از مصرف کوتاه‐مدت HT با دوز کم باشند که درمییابند آنها منع مصرف خاصی ندارند. HT میتواند برای برخی زنان نامناسب باشد، از جمله کسانی که در معرض افزایش خطر بیماری قلبیعروقی، افزایش خطر بیماری ترومبوآمبولی (مانند آنهایی که دارای چاقی یا سابقه ترومبوز وریدی هستند) یا افزایش خطر بعضی انواع سرطانها (مثل سرطان پستان، در زنان دارای رحم) هستند. خطر سرطان آندومتر میان زنان دارای رحم که از HT با استروژن تنها استفاده میکنند، به خوبی ثبت شده است.
HT، برای پیشگیری اولیه یا ثانویه از بیماری قلبیعروقی یا دمانس و پیشگیری از بدتر شدن عملکرد شناختی در زنان یائسه، تجویز نمیشود. اگرچه HT برای پیشگیری از استئوپوروز پس از یائسگی، موثر قلمداد میشود، به طور کلی فقط به عنوان گزینهای برای زنان در معرض خطر چشمگیر که درمانهای غیر‐استروژنی برایشان مناسب نبوده، توصیه میشود. دادهها برای ارزیابی خطر مصرف طولانیمدت HT در زنان پیش از یائسگی یا در زنان یائسه جوانتر از 50 سال، ناکافی هستند.
کیفیت شواهد
خطر سوگیری (bias) برای اغلب مطالعات در اکثر زمینهها، پائین و کیفیت کلی شواهد، متوسط بود. محدودیت اصلی این بود که فقط حدود 30% از زنان در شروع مطالعه، 50 تا 59 سال داشتند و در این سن، احتمال در نظر گرفتن HT برای نشانههای وازوموتور، بیشتر است.