سی‐پنج کارآزمایی (شامل 40 مقایسه درمانی) معیارهای ورود را داشتند. از این تعداد، 17 کارآزمایی (20 مقایسه درمانی) را به 18 کارآزمایی (20 مقایسه درمانی) موجود در نسخه قبلی این مطالعه مروری بهروزشده اضافه کردیم.
کارآزماییها به شرکتکنندگان در گروه مداخله فعال بین 30 و 1218 میلیگرم فلاوانول (میانگین = 670 میلیگرم) در 4.1 تا 105 گرم محصولات کاکائویی در هر روز دادند. گروه کنترل، دریافت کننده یک محصول بدون فلاوانول (26 مقایسه درمانی) یا یک پودر کاکائویی با محتوای پائین فلاوانول (محدوده 6.4 تا 88 میلیگرم فلاوانول (میانگین = 55 میلیگرم، 13 مقایسه درمانی؛ 259 میلیگرم، 1 کارآزمایی) بود.
متاآنالیزهای 40 مقایسه درمانی شامل 1804 شرکتکننده عمدتا سالم، یک تاثیر مهم و معنیدار آماری اما کوچک کاهنده فشار خون را از محصولات کاکائویی غنی از فلاوانول در مقایسه با کنترل در کارآزماییهایی نشان دادند که با مدت دو تا 18 هفته (میانگین نه هفته) طول کشیدند:
تفاوت میانگین (95% فاصله اطمینان (CI)) فشار خون سیستولی: 1.76‐ میلیمتر جیوه (3.09‐ تا 0.43‐)، P = 0.009؛ 40 مقایسه درمانی، 1804 شرکتکننده؛
تفاوت میانگین (95% CI) فشار خون دیاستولی: 1.76‐ میلیمتر جیوه (2.57‐ تا 0.94‐)، P < 0.001؛ 39 مقایسه درمانی، 1772 شرکتکننده.
فشار خون پایه ممکن است نقشی در تاثیر کاکائو بر فشار خون داشته باشد. در حالی که فشار خون سیستولی بهطور چشمگیری تا 4 میلیمتر جیوه در افراد مبتلا به فشار خون بالا کاهش یافت (9 مقایسه درمانی، 401 شرکتکننده)، و در افراد مبتلا به پره‐هیپرتانسیون تمایل به کاهش نشان داد (8 مقایسه درمانی، 340 شرکتکننده)، تفاوت مهمی در افراد با فشار خون طبیعی دیده نشد (23 مقایسه درمانی، 1063 شرکتکننده)؛ با این حال، این آزمون برای تفاوتهای زیر‐گروه، اهمیت مرزی داشت (P = 0.08؛ I2 = 60%)، که نیازمند انجام تحقیقات بیشتر برای تائید یافتهها است.
متاآنالیز زیر‐گروه بر اساس کورسازی، گرایشی را به سمت کاهش بیشتر فشار خون در کارآزماییهای کورسازی نشده در مقایسه با کارآزماییهای دوسو‐کور نشان داد، هرچند که از لحاظ آماری مهم نبود. برای تائید اینکه انتظارات شرکتکننده ممکن است روی نتایج فشار خون تاثیر بگذارد یا خیر، به انجام پژوهش بیشتری نیاز است. تجزیهوتحلیل زیر‐گروه بر اساس نوع گروه کنترل (بدون فلاوانول در مقابل محتوای پائین فلاوانول) هیچ تفاوت مهمی را نشان نداد.
اینکه سن شرکتکنندگان نقشی را در تاثیر کاکائو بر فشار خون بازی میکند یا خیر، شرکتکنندگان جوانتر با کاهش بیشتر فشار خون به درمان پاسخ میدهند، به انجام پژوهش بیشتری نیاز دارد.
آنالیز حساسیت با خارج کردن کارآزماییهایی که نویسندگان آنها توسط شرکت دارویی تامین مالی میشدند (33 کارآزمایی، 1482 شرکتکننده)، کاهش اندکی در اندازه تاثیرگذاری مداخله نشان داد، که نشاندهنده سوگیری گزارشدهی است.
به دلیل ناهمگونی باقیمانده، که نتوانستیم از نظر کورسازی آنها را توضیح دهیم، محتوای فلاوانول در گروههای کنترل، سن شرکتکنندگان، یا طول مدت مطالعه، سطح کیفیت شواهد را از بالا به متوسط کاهش دادیم.
نتایج آنالیزهای زیر‐گروه را باید با احتیاط تفسیر کرد و نیاز است که با استفاده از مقایسههای تصادفیسازی شده مستقیم در کارآزماییها تائید یا رد شوند.
بهطور کلی، محصولات کاکائویی بسیار قابل تحمل بوده، و عوارض جانبی آنها عبارتند از مشکلات گوارشی و تهوع که در 1% شرکتکنندگان گروه مداخله فعال کاکائو و 0.4% شرکتکنندگان در گروه کنترل گزارش شدند (شواهد با کیفیت متوسط).
این مطالعه مروری شواهدی را با کیفیت پائین ارائه میدهد که محصولات کاکائویی و شکلاتی غنی از فلاوانول، اندکی اثر کاهنده فشار خون (2 میلیمتر جیوه) در بزرگسالان عمدتا سالم در کوتاه‐مدت دارد.
به دلیل ناهمگونی بین کارآزماییها این یافتهها محدود شده و نمیتوان با آنالیزهای از پیشمشخص شده زیر‐گروه، شامل کورسازی، محتوای فلاوانول در گروههای کنترل، سن شرکتکنندگان، یا طول مدت مطالعه، آنها را توضیح داد. با این حال، فشار خون پایه ممکن است نقشی در تاثیر کاکائو بر فشار خون داشته باشد؛ آنالیز زیر‐گروه از کارآزماییهایی با حضور شرکتکنندگان مبتلا به (پره)هیپرتانسیون با کاهش بیشتری در فشار خون در مقایسه با شرکتکنندگان دارای فشار خون طبیعی روبهرو شدند که اهمیت آماری مرزی داشت.
نیاز به انجام کارآزماییهای طولانی‐مدت نیز وجود دارد که تاثیر کاکائو را بر پیامدهای بالینی ارزیابی کنند، از این نظر که کاکائو تاثیری بر حوادث قلبیعروقی دارد یا خیر، و جهت بررسی عوارض جانبی بالقوه مصرف طولانی‐مدت محصولات کاکائویی.