سوال مطالعه مروری
این مرور به مقایسه اثربخشی دو مورد از مهمترین درمانهای آبسه پریتونسیلار پرداخت: آسپیراسیون سوزنی و ایجاد برش و درناژ.
پیشینه
آبسههای پریتونسیلار عبارتند از عفونتهای پشت گلو که در آنها تجمع چرک (آبسه) نزدیک لوزه ایجاد میشوند. مشخصه آن درد شدید گلو، بلع سخت و دردناک، تب و بیحالی و تریسموس (ناتوانی در باز کردن دهان بهطور کامل) است. درمان معمولا به یکی از دو روش فوق صورت میگیرد. روش اول، آسپیراسیون سوزنی (ساکشن چرک با استفاده از یک سرنگ و سوزن) و روش دوم «ایجاد برش و درناژ» (قرار دادن یک چاقوی کوچک روی آبسه تا چرکهای آن خارج شود) هستند. هنوز مشخص نیست کدام روش درمانی بهتر از دیگری عمل میکند.
ویژگیهای مطالعه
تعداد 11 مطالعه با مجموعه 674 شرکتکننده شناسایی شدند. شرکتکنندگان از 8 تا 79 سال سن داشتند. مطالعات در کشورهای مختلف انجام شدند (شش مورد در پاکستان، دو مورد در ایالات متحده، یک مورد در تایوان و دو مورد در آفریقای جنوبی). تمامی 11 مطالعه، به جز یکی از آنها، تفاوت را در نرخ عود میان این دو روش درمانی گزارش کردند. چهار مطالعه به مقایسه نمرات نشانههای بیماری مرتبط با پروسیجر و دو مطالعه به مقایسه زمان بازگشت به رژیم غذایی نرمال پرداختند. سه مطالعه عوارض/رویدادهای نامطلوب مرتبط با مداخله را گزارش کردند. دو مطالعه عوارض مرتبط با پروسه خود بیماری را گزارش کردند.
شواهد تا آگوست 2016 بهروز است.
نتایج کلیدی
ده مطالعه نرخ عود آبسه پریتونسیلار (مهمترین پیامد) را گزارش کردند. اکثر آنها بهطور واضح «عود» را تعریف نکرده و از نظر زمانبندی در ارزیابیهای آنها تفاوت وجود داشت، با این وجود توانستیم دادههای مرتبط با این مطالعات را با هم ادغام کنیم. پس از ادغام دادهها، نرخ عود در گروه آسپیراسیون سوزنی در مقایسه با گروه دیگر بالاتر بود. البته توجه به این نکته حائز اهمیت است که این شواهد کیفیت بسیار پائین داشتند. برخی از مطالعات دریافتند درد در بیماران گروه ایجاد برش و درناژ بیشتر بود.
کیفیت شواهد
وجود مشکلات یا مشکلات بالقوه را در همه مطالعات وارد شده شناسایی کردیم. مهمترین آنها این بود که همه مطالعات نرخ عود را به شیوه یکسان، در زمان یکسان، و با استفاده از معیارهای یکسان، ارزیابی نکردند. سطح کیفیت شواهد مرتبط با تمامی پیامدها بسیار پائین بود.