پیشینه: افراد مبتلا به آسم، گاهی اوقات دچار حملات آسم میشوند، به گونهای که نشانههایشان مانند سرفه، تنگی قفسه سینه و سختی تنفس در آنان بدتر میشود. بسیاری از بیماران مبتلا به حملات آسم تحت درمان با استروئید، معمولا در دوره زمانی کوتاه و به صورت قرص یا داروهای مایع، قرار میگیرند. عملکرد استروئیدها کاهش التهاب راههای هوایی در ریهها است، اما آنها میتوانند عوارض جانبی نیز داشته باشند (به عنوان مثال، کاهش رشد در کودکان، بیش فعالی، تهوع).
سوال مطالعه مروری: ما به مقایسه مدت مصرف یا دوزهای مختلف استروئیدهای خوراکی تجویز شده به افراد مبتلا به حملات آسم پرداختیم. این امر به دلیل مدت مصرف و دوزهای متفاوت استروئیدهای خوراکی استفاده شده برای حملات آسم در کشورهای مختلف یک موضوع مهم است، و ما نمیدانیم کدام رژیمها به احتمال زیاد نشانهها را بهبود میبخشند، در حالی که عوارض جانبی ناخوشایند را به حداقل میرسانند.
ویژگیهای مطالعه: ما 18 مطالعه، شامل 2438 بزرگسال و کودک را وارد این مرور کردیم. مطالعات دو نوع استروئید ‐ پردنیزولون (prednisolone) و دگزامتازون (dexamethasone) ‐ یا دو مقدار مختلف، یا مدت مصرف متفاوت از هریک از این دو دارو را مقایسه کردند. کوچکترین مطالعه فقط شامل 15 نفر و بزرگترین مطالعه شامل 638 نفر بودند. مطالعات افراد را به مدت هفت روز و شش ماه پیگیری کردند تا مشاهده کنند که چه اتفاقی برای آنها رخ میدهد. شواهد ارائه شده در اینجا تا اپریل 2016 بهروز است.
نتایج کلیدی: ترکیب نتایج مطالعات به شیوهای سودمند، سخت بود زیرا محققان از دوزهای متنوع و مدت زمانهای مختلف مصرف استروئیدها استفاده و نتایج خود را به شیوههای متفاوتی اندازهگیری کردند. همچنین وقایعی مانند بستری شدن در بیمارستان و عوارض جانبی جدی به ندرت در این مطالعات اتفاق افتاد که این امر را دشوار میساخت که دورههای طولانیتر یا کوتاه‐مدتتر یا دوزهای پائینتر یا بالاتر، بهتر یا ایمنتر هستند یا خیر یا اینکه به طور کلی پردنیزولون از دگزامتازون بهتر یا بدتر است. برخی از مطالعات قدیمی بودند و از مقادیر یا مدت زمان مصرف استروئید مورد استفاده توسط پزشکان استفاده نمیکردند.
در حال حاضر هرگونه تغییر در شیوه مدیریت و کنترل حملات آسم با استروئیدهای خوراکی، جهت حمایت به مطالعات بزرگتری که تاکنون اجرا شده، نیاز خواهد داشت.
کیفیت شواهد: شواهد ارائه شده در این مرور به طور کلی با کیفیت پائین یا بسیار پائین در نظر گرفته شد، به این معنا که ما نتوانستیم مطمئن باشیم نتایج صحیح هستند یا خیر، عمدتا به این دلیل که ما نتوانستیم بسیاری از مطالعات را ترکیب کنیم. برخی از مطالعات به وضوح توضیح ندادند که چگونه مجریان کارآزمایی تصمیم میگیرند چه افرادی، چه مقدار استروئید دریافت خواهند کرد و در برخی مطالعات، هم شرکتکنندگان و هم برگزار کنندگان کارآزمایی میدانستند که چه دوزی از دارو را میگیرند. این امر ممکن است روی نتایج مطالعه اثر بگذارد.